Belloower

Vijftien jaar

2012-02-09T13:27:00.001-08:00

geleden schaatste ik met mijn vader en Franse schoonzus op nieuwjaarsdag onder een strakblauwe hemel van Oosthuizen naar Middelie. Het was een tocht waar ik nog vaak aan terugdenk, de volstrekte rust, de geluiden van de ijzers over het zwarte ijs. Geluiden die de stilte maken. Drie dagen later was de Elfstedentocht die mijn vader niet zag omdat hij met Dirk de Franse familie naar huis bracht omdat ze allemaal ziek geworden waren. De bedoeling was ze halverwege te brengen en dan weer op tijd terug te zijn, maar zowel Sikko als Stéphanie waren te ziek. Bij aankomst troffen ze een totaal bevroren stal en loeiende koeien aan: de bedrijfshulp was ook ziek geworden. Midden in de nacht hebben ze de boel ontdooid en zijn toen samen in het enige logeerbed, een tweepersoons, gekropen, een herinnering die D. nog levendig voor de geest staat: de nacht dat ik met mijn schoonvader in één bed lag. Ze misten dus de Elfstedentocht en ik begrijp eigenlijk nu pas wat een opoffering dat eigenlijk geweest moet zijn voor mijn vader, hij was dol op schaatsen en altijd de eerste die op nog maar nauwelijks dragend ijs stond. Het was hetzelfde jaar dat mijn moeder overleed en mijn vader heeft ook nooit meer een Elfstedentocht kunnen meemaken. Dat gaat er dan allemaal door me heen, hoe jong ik toen nog was en hoe het leven voortschrijdt.

IJspret op poel Platvoet

2012-02-05T07:03:00.000-08:00

Onder de sneeuw komt een mooi glad vloertje vandaan: de bladblazer helpt in een geheel nieuwe functie ook een handje mee!

Suus begrijpt niets van, hoe kan ze nou opeens zo hard?!

De mannen wagen zich ook op het ijs. Ik ook, maar dat is het eeuwige lot van de fotografe: je staat er zelf nooit op. Ik kreeg wonderlijk snel de slag weer te pakken, maar na twintig rondjes wil je toch liever rechtdoor schaatsen....

4 februari 2012

2012-02-04T03:01:00.000-08:00

Zal de boeken in gaan als de dag dat een tientallen jaar oud koude record werd gebroken: -22,8 in de NOPolder. Bij ons was het - 17, maar door een stralend zonnetje en geen wind nauwelijks koud te noemen!

Nog een jaartje, dan liggen deze verkleumde stammetjes in de kachel te snorren!

Eigenlijk was ik hier alweer even te laat, na de koffie met Henk&Yvonne

Maar het blijven prachtige vormen, eerder vanochtend toen ik er met de honden langs liep leek het of ik ze kon horen tinkelen

En die spin had ook beter moeten weten....!

Winter in Loo

2012-02-03T02:44:00.000-08:00

Het blijft toch een wonderlijk gebeuren: water dat zo hard wordt dat je er op kunt staan! Het ijs in de vijver is zeker 10 cm dik. Er zijn twee wakken door de luchtpompjes. Ik hak de gaten wel dagelijks iets groter.

Het vroor gisternacht 12 en vannacht 11 graden. Eergisteren was het vreselijk koud door de snijdende wind, nu voel je de kou niet echt. Het heeft wel een aantal praktische problemen: de paarden moeten om de 3 uur water omdat het onmiddellijk bevriest, de kippen ook een paar keer per dag. Maar daar heb ik wat op gevonden: een thermoskan met warm water: dan giet ik wat over hun waterbak waardoor de onderlaag smelt en dan kunnen ze weer even snel wat drinken. Ze leggen nog steeds stug door maar ik ga straks eens kijken hoe dat eruit ziet van binnen, een bevroren ei.

En de poel is ook beschaatsbaar. Al groeit er nogal wat gras en troep door. Ik heb al zes jaar niet meer geschaatst: weet niet of ik het nog durf?

Suus begrijpt er niets van en loopt eerst zenuwachtig langs de oever heen en weer. Maar het magische woord Koekje doet ook hier weer wonderen,

en ze komt er aan! Meteen is ze helemaal in haar sas op het ijs. Het opent natuurlijk tal van nieuwe perspectieven als je over water kunt lopen, dat heeft de geschiedenis wel bewezen.........Inmiddels is het begonnen te sneeuwen. En aangezien we nergens naartoe hoeven blijven we lekker thuis bij de kachels! En ga ik iets bijzonders in elkaar proberen te knutselen waar ik alle buitendebox mogelijkheden voor moet aanboren.....

Protest

2012-01-30T03:48:00.000-08:00

Het is weer eens zover, er staat een nieuw megalomaan project op stapel: omdat de BETUWElijn niet werkt heeft ProRail ism bouwbedrijven die geen werk hebben bedacht dat er vanuit Duitsland nieuwe goederenlijnen moeten worden aangelegd en dan bij voorkeur via Loo-Bathmen. Dat laten wij als bewoners natuurlijk niet over onze kant gaan. Maar ik moet zeggen, ik word er wel een beetje moe van, altijd maar dat vechten tegen idiote overheidsideeën: Oosthuizen 10.000, Watering 3, Vuilnisingraving bij La Noblet, A1 naar 6 banen en dan nu weer dit. Bah. Toch maar op Schiermonnikoog gaan wonen?

Natuur & Werk

2012-01-24T10:17:00.000-08:00

Een groepje groenlingen (denk ik, ben niet zo'n kenner) stortte zich op het strooivoer. Voordat Suus ze kon wegjagen kreeg ik er een paar op de foto. Deze heeft z'n bek vol.

Onderweg naar Amersfoort voor een dagje P&M maken stond er een ree op de voormalige Langenbaergerweg. Vlak achter het lint zoeven de auto's op de A1 voorbij. Zo dichtbij kan natuur zijn. Op het laatste moment had ik toch mijn camera maar meegenomen ('je weet nooit') en dus kon ik ook ons fotograferen terwijl we het blad in elkaar zetten.

Alleen zie je mij niet, want ik maak de foto. Leuk en leerzaam, deze eerste keer echt samenstellen: pagina's bij elkaar puzzelen binnen de beschikbare ruimte en een mooie mix maken die je het hele blad wil laten lezen! Hoop dat het (weer) naar tevredenheid gelukt is,

En dat weten we begin februari!

Freeloader

2012-01-22T10:54:00.000-08:00

We willen overal grind dus D. trekt het afgelopen weekend zo’n 2200 betonklinkers uit de grond. Daar moeten we natuurlijk wel van af. Ik zet ze op ‘Gratisoptehalen.nl’ en binnen een dag is er een reactie: ‘goede dag, ik zou graag de stenen willen hebben, maar kan stenen niet komen halen.

kunt u de stenen bij ons afleveren in Oene?’ Ik stuur een mail terug dat ik dat voor 500 euro wel wil doen. ‘U bedoeld 50 euro ?’ komt er vanaf zijn Iphone. Ik besluit er geen energie meer in te steken. Helemaal als ik de plaats van herkomst van deze meneer daarbij in beschouwing neem….

Winterplaatjes

2012-01-17T02:19:00.000-08:00

Het is even winter, in dit land. Met een zonnetje erbij en de net geplante berijpte winterviolen kun je dan natuurlijk wel weer mooie plaatjes maken! Zit lekker in de redelijk warme serre met laptop en heb goed zicht op het vogelvoer. Maar geen mees te bekennen. Die zitten waarschijnlijk allemaal bij de buren die werkelijk alles uit de kast trekken om onze gevederde vriendjes zoveel mogelijk te pamperen. Heel lief natuurlijk. Wie weet lezen ze mijn blog wel, je moet echt oppassen met wat je zegt, heb ik al eens gemerkt....

WARMTE!

2012-01-11T09:10:00.000-08:00

Afgelopen weekend kochten we in Exloo deze prachtige speksteenkachel van het duitse merk Camino. Hij is tweedehands.

Vandaag heeft Dirk hem aangesloten en nu brandt hij vanaf 16.30. Hij geeft al warmte door de gaten bovenop de speksteenplaat en via het grote raam, de stenen worden al warm. De bedoeling van zo'n kachel is hem ca. 1,5 uur flink op te stoken zodat de stenen goed heet worden en dan begint het verwarmen, heel anders dus als bij ons stalen Dik Geurts Haardkacheltje, dat de ruimte met gemak kan verwarmen maar daar dan wel twee kruiwagens hout per dag voor nodig heeft. We hopen het hierbij met wat minder hout te kunnen doen! Hij is zo mooi, dat alleen al! Dirk heeft net weer even gevoeld en hij begint al warmte af te geven. Dus als hij nu voortaan 's ochtends om 7 uur opstaat en alvast de kachel aansteekt......

We zijn nu anderhalf uur verder. De stenen zijn knap heet, maar kunnen nog heter. In de hoek naast de bank is het 20 graden, verderop de serre in begint het ook op te warmen, echt behaaglijk is het nog niet. De CV's staan daar wel uit. Ik heb nu zo'n bak vol hout er in geknikkerd en hij brandt daar nog lustig op door (gemengd hout, troep en beuken door elkaar). Zien hoe het nu verder gaat.

Column Noaber dec. 2011 (de ongeautoriseerde versie!)

2012-01-10T12:35:00.000-08:00

Appelsap

Dit jaar hebben we hard gewerkt om onze verwaarloosde boomgaard nieuw leven in te blazen. In maart kwamen de gedreven vrijwilligers van de Hoogstambrigade de zaak snoeien, daarbij een enorme hoop takken en twijgen achterlatend. Dat moest eerst opgeruimd. Vervolgens wrikten we er alle braamstruiken en brandnetels er uit. Buren verderop deden net hun grasmat weg en in een vlaag van verstandsverbijstering vroeg ik of ik die niet mocht hebben. De krasse buurman begon op vrijdag bedaard de plaggen af te steken, we laadden ze in mijn bus, ik reed naar de boomgaard, laadde alles ter plekke uit en legde het meteen maar neer waar het moest en zaterdagavond kon ik me niet meer bewegen. Dat matje moest natuurlijk flink nat gehouden worden, evenals de rest die opnieuw ingezaaid was. Om tot een goede bevruchting te komen zette een plaatselijk imker een bijenkast in de boomgaard: onze prachtige bloesem werd druk bezocht. Het gras kwam mooi op en moest wekelijks gemaaid worden. Maar: al die inspanningen werden rijkelijk beloond: wat een oogst! Liters appelmoes, appeltaart, en nog honderden kilo’s fruit. Ik speurde het internet af naar appelverwerkingsmogelijkheden. Appelstroop leek me een vermogen aan gas te kosten en de meningen over het eindproduct liepen erg uiteen. Cider leek me een hoop geklieder. Calvados stoken dan maar? Zelfde verhaal.

Het woord ‘sapmobiel’ kwam voorbij. Hoewel appelsap niet het drankje is dat ons als eerste te binnen schiet als men ons vraagt wat we willen drinken, leek ons dat wel een goede oplossing. En zo togen we op een zonnige zondagochtend met 140 kg appels richting Hof van Twello, waar de Zoelense sapmobiel in no time van onze appels 85 liter sap maakte in 17 vijfliterkartonnen met vacuumkraantje. Na afkoeling proefden we ons eigen, onbespoten, met bloed,zweet en tranen verworven appelsap: en echt, nooit zoiets lekkers geproefd!

Beetje voorjaar

2012-01-09T01:35:00.000-08:00

Vandaag was het onverwacht licht en zonnig. En de grote zanglijster floot het hoogste lied, daarmee ook andere vogels aanstekend.

Maar ja, nog een hoop water, overal

De boomgaard staat er keurig bij, toch?

De poel is nog niet vaak zo vol geweest,

Zelfs de overloop naar de Schipbeek ligt nu half onder water, geen idee of hij nog werkt

Dirk heeft de uilenkast schoongemaakt en van een laag turfmolm voorzien, moest van de Vogelwerkgroep Bathmen (want dat doen die uilen zelf ook zo, denk ik dan altijd)

Waterbak

Lekkere mest, rond alle fruitbomen een flinke kruiwagen vol

De greppel staat ook al vol water, dus het werkt wel

Maar als paard ben je niet blij om hier in rond te moeten soppen. Dus ze staan maar op stal.

De hazelaar bloeit al bijna

Mijn palletplantage, in afwachting van betere tijden. We gaan hem nog uitbreiden

Nieuw jaar

2012-01-07T09:55:00.000-08:00

Alweer een week oud, 2012! Het gaat maar sneller en sneller. De afgelopen weken zijn voorbij gevlogen. Van de horrorwinter, die ons voorspeld was en waarvan ik dan de mensen die daarin geloven echt niet kan begrijpen, is een heel andere versie dan verwacht werkelijkheid geworden: storm en regen. Gatver, wat een blubber boel is het overal. Ik wil vorst, sneeuw, ijzige koude en ademwolkjes. Maar dat lijkt er voorlopig niet in te zitten.

Desalniettemin hebben we besloten onze oude vertrouwde maar houtvretende haardkachel uit de serre in te ruilen voor een echte Speksteenkachel. Ik had er via Marktplaats eentje gevonden in Exloo en na zwaar onderhandelen gingen we hem vandaag halen. Wat een joekel! Lijkt helemaal precies op z'n plek in de achterkamer/serre. Ik ben altijd erg ongeduldig maar zal toch nog een weekje moeten wachten voor hij kan branden: er moet een andere pijp op aangesloten worden (de Geurtskachel was 12,5 cm doorsnee, deze 15). Jammer! Lijkt me zo heerlijk, een aangename temperatuur in het hele huis en niet alleen in de voorkamer, die we ook grotendeels met hout stoken in de Saey. Als de nood aan de man zou komen kan ik ook koken op beide kachels, net als op de chaudière in La Noblet.

Donkere dagen

2011-12-15T07:20:00.000-08:00

Met recht donkere dagen voor kerst, heel anders dan vorig jaar toen de sneeuw je tegemoet schitterde. We waren een weekje in La Noblet, lekker landleven, nog erger dan hier want daar kun je op de chaudière eten koken - als je er maar bijblijft want het vereist enig schuifwerk op het kookoppervlak. Maar toch een hele maaltijd bereid voor 16 personen!

Dat ding daar links in de hoek is de onvolprezen chaudière, dat ding op de voorgrond, ik zou het zo gauw niet weten....

De beroemde kathedraal van Chartres met maar liefst drie van die enorme rozetvensters

En een gotische hoogte van 37 m boven het labyrinth

Het was er verder ook weer heerlijk. Even weg van de dagelijkse beslommeringen: al dienen die zich weer dubbel aan als je weer thuiskomt met het gevolg dat ik nu tot het eind van het jaar dichtgemetseld zit met afspraken. Tja. Maar dat doe ik ook zelf, natuurlijk....

Eindelijk appelstroop!

2011-11-18T02:57:00.000-08:00

Kijk, dat gebeurt er dan toch eindelijk met de Oostindische kers na een paar nachtjes nachtvorst. Bovendien is er ook een deel opgevreten door rupsen. Die leggen nu ook een beetje het loodje...Eerdaags de boel maar eens opruimen. Het ligt echt VOL met zaaddoosjes. Iemand belangstelling....?

Goed. Ik had dus een beetje ingedikt appelsap opzij gezet voor als de kachel weer ging branden. Toen heb ik de boel overgegoten in een steelpannetje en laten indikken. Er bleef steeds minder van over. Dus heb ik er alle vloeistof van het stoofperen koken (deze keer geen drank, alleen water, suiker, kaneelstokken & kruidnagel) bij gegoten en dat heeft vervolgens bij elkaar zo'n uurtje of 10 op de kachel gestaan. En bijna was het nog mislukt, omdat ik het even uit het oog verloor omdat ik zat te hartenjagen. Maar dit is dan uiteindelijk het resultaat: en het is heel lekker op de volkorenboterham, mijn stoofperenappelstroop. Overigens is het niet echt stroop, maar meer een dikkige gelei. Ik heb nog een kist vol stoofperen buiten staan, zal ik.........?

Mooi plaatje

2011-11-15T03:25:00.000-08:00

Soms maak je zo'n foto waarvan je zelf denkt, joh, wat mooi. En dit is er zo een. Het middaglicht gevangen in het boeket en weerspiegeld in de dubbele ruit, met nog steeds prachtig bloeiende geraniums er achter. En natuurlijk het onvermijdelijke stof, in zulk licht...

Muis in huis

2011-11-12T05:04:00.001-08:00

Bij Martine in huis woont een muis. Deze muis gaat enorm tekeer en is erg brutaal. Hij sleurt aan de vuilniszak, knaagt zich boven op zolder door de isolatie heen, rent heen en weer: ze doet geen oog dicht zonder oordopjes. Bovendien blijkt de muis op het aanrecht gepiest en onder het toestenbord van haar pc gepoept te hebben. Dus er moet wat gebeuren, aan die muis. Ik stel drastische maatregelen voor: muizenkorrels. Als kind heb ik de vreselijke lijdensweg van een muis in een val moeten aanhoren, minutenlang bleef het beest gillen op zolder, de val achter zich aanslepend, terwijl ik met mijn handen over mijn oren onder de dekens wegkroop. ‘Dat vind ik zielig, we kunnen hem ook in zo’n kooitje vangen en dan ergens ver weg brengen’. ‘Ja,’zeg ik, ‘en dan is die muis weer eerder thuis dan wij’, precies zoals mijn vader dat toen tegen mij zei. Op zolder vind ik de bus muizenkorrels, waaraan de muis al flink heeft geknaagd om hem te proberen open te krijgen. De arme sufferd. Ik strooi de felroze gekleurde korrels op een schoteltje en zet beneden op het aanrecht nog een portie neer in een leeg dekseltje. De volgende ochtend is alles op en de muis, volgens Martine, nog net zo actief. ‘Op de verpakking staat ook ‘meerdere dagen’, leest ze. Ze zal nog wat neerzetten.

Een dag later is er wel van gegeten, maar het is niet op. Tijdens het inrichten van haar hangmappenkast vindt ze achterin de la in de hoek een muizennest in aanbouw: snippers papier, een uitelkaar geplukte tampon en een piepklein roze beertje, helemaal heel. Voor de kindjes, natuurlijk. Van de muis hebben we niets meer gehoord.

Kleur

2011-11-11T01:48:00.000-08:00

Het mooiste aan de herfst zijn natuurlijk de kleuren. Vooral aan het eind van de middag als de zon schijnt krijg je de mooiste beelden. Moeilijk in een foto te vangen, maar hier is het toch een beetje gelukt: 'Houthok voor beukenhaag' lijkt me wel een fraaie benaming.

4 november

2011-11-04T12:19:00.000-07:00

Het was een warme, zonnige dag vandaag: 17 graden! De natuur is weer eens 'in de war'! Maar wel op een lekkere manier, deze keer. De boomgaard is nu voor, naar we hopen, de laatste keer gemaaid.

En deze appels laten we weer heerlijk versappen, zondag in Zuidwolde. Er is nog een kist en morgenmiddag rapen we nog wel een paar. En we hebben nog een he-le-boel peren, die door moeten gaan voor stoofperen, maar geef mij maar Gieser Wildemannen, deze peren zijn nogal stenig. Maar voor sap, gemengd met appels, schijnen ze prima te zijn. En aangezien we al drie pakken (15 l!) sinds 23 oktober op hebben, kunnen we nog wel wat overheerlijk boomgaardsap gebruiken.........

En als we de poel nou een beetje ontgrassen, hebben we van de winter een echte ijsbaan. Maar of dat nu zo'n succes is, met al die brekebeentjes ( en - handjes) hier dit jaar, misschien maar beter van niet!

Dat stel van die boomgaard......

Appelsap!!!

2011-10-23T03:11:00.000-07:00

Ongelofelijk hoe blij je wordt van je eigen pakken appelsap! Gisteren eerst naarstig appels geraapt en nog het een en ander uit de bomen geschud, we hadden 140 kilo. Vanmorgen in alle zondagochtendvroegte richting Hof van Twello, prachtig bedrijf, overigens en daar werd al flink versapt. De appels gaan in die trechter omhoog

Worden nog een keer gewassen en vervolgens verpulpt. Het sap gaat in grote ketels waar het gepasteuriseerd wordt. Dat liep niet aldoor helemaal lekker, de thermostaat viel steeds uit en de meneer van de sapmobiel werd daar knap chagrijnig van.

Deze meneer spuit met die machine achter hem 5 liter sap in een plastic zak, er komt een kraantje op en hij doet de zak in een doos.

En dan heb je zomaar 17 pakken warme appelsap! Hij kijkt erbij alsof het bier is. Maar goed, het is dus heel leuk dat je na een half jaar werk&inspanning dan toch iets concreets in handen hebt waar je twee jaar! plezier van kunt hebben.

Stand van zaken

2011-10-16T06:57:00.000-07:00

In de serie vijverfoto's mag deze natuurlijk ook niet ontbreken. Nog steeds een flinke bos Oostindische kers, maar die krijgt nu wel een paar opdonders na wat lichte nachtvorst. Nog even, en het is opeens weg. Het vijverwater is hartstikke helder, er is nog relatief weinig blad in gevallen en zo nu en dan haal ik er wat flinke scheppen draadwier en waterplanten uit. Daarbij zat een paar keer een spartelend klein visje, die heb ik dan gauw weer teruggezet.

Het terras is ook nog steeds heel kleurrijk maar je ziet, het mooie is er wel af.

Met de boomgaard gaat het prima, het doet me wel deugd dat al die goede zorgen dit voorjaar en gedurende de zomer letterlijk hun vruchten afwerpen. De afgelopen week her en der een grote kruiwagen paardenmest omgekeerd, dat wordt vanzelf oud en kan nu misschien alvast een winterboost geven.

Hier kun je toch zien dat de bijen goed hun best gedaan hebben: dit hangt er vandaag, 16 oktober, allemaal nog in: kisten vol staan al te wachten op de sapdag bij www.hofvantwello.nl a.s. zondag.
En nu ga ik gauw weer de zon in. Er is vast nog van allerlei nuttigs te doen voor het weer tijd wordt voor een bokbiertje buiten bij een vuurtje!

Stralend najaar

2011-10-16T06:50:00.000-07:00

We gingen vanmorgen wandelen op ons favoriete landgoed

Nu denk je misschien dat we in Frankrijk zijn, maar deze normandische koeien liepen zomaar rond in Kring van Dorth!

De statige beukenlaan doorsnijdt het landgoed, dat ook veel spiegelgladde vijvers heeft en stromende watertjes: in wezen maakt het deel uit van een waterbeheersplan van IJsel en Schipbeek

Flinke jongen! Daar zal Kabouter Spillebeen heel wat moeite mee hebben bovenop te klimmen....!

Sicilië

2011-10-05T03:22:00.000-07:00

We waren tien dagen op Sicilië. D. had in Palermo een 3-daagse conferentie en wij hadden een weekje vooraf genomen. Autootje, hotels geboekt door lokaal reisbureau, alles prima geregeld. De onvolprezen Capitoolgids als handleiding en karren maar! Vlak van te voren hoorde ik van vriendin L. dat haar vriendin H. ook een weekje naar Sicilië zou gaan, dus ik meldde in volle overtuiging dat ik haar dan wel de groeten zou doen, als ik haar daar zag.
We zagen veel oude stenen, bijna complete Griekse tempels, gigantische amphitheaters, restanten van 25 eeuwen overheersing door zes of zeven verschillende volkeren, soms in één gebouw! We zagen de meest schitterende mozaieken in Villa Casale in Piazza Armerina en de meest troosteloze zwarte hoeren gezeten op witte plastic stoeltjes tussen bergen afval langs uitvalswegen van Catania. Mooie pittoreske zoutpannen onder Trapani met schattige molentjes en roze flamingo's, een hop!, niet herbouwde verwoeste woonkazernes uit WO2 in Palermo, welvarende wijnvalleien, indrukwekkende Etna, levendige markt in Ortigia/Syracuse, rustige strand terrasjes, de groeten aan H. in Hotel da Peppe in Letoianni, groepen zwerfhonden in Mondello, goed onderhouden bergdorpen in het Nebrodi gebergte, werkloze mannen op terrasjes, prachtige stranden bij o.a. San Vito lo Capo, prachtige conferentielocatie in de Botanische Tuin, heel veel (inkt)vis & ander lekkers, prima wijnen en grote armoede in de straten achter ons hotel in Palermo. En altijd het gescheur en getoeter van autootjes, brommertjes, scootertjes wat een rij-ervaring door de Palermoose straten een heel bijzondere maakt. Van al dit fraais heb ik een webalbum gemaakt: https://picasaweb.google.com/104272969905183604216/Sicilie2011#

Een vakantie om niet snel te vergeten!

Weer een dagje keuken

2011-09-16T14:48:00.000-07:00

Vanmorgen aan de gang om wat lekkere dingen te maken voor het Open Huis, morgenmiddag. Van appeltaart maken had ik eigenlijk alweer genoeg, ik ben altijd in gevecht met de deegrol en het aanrecht en het deeg, dus ik besloot tot appelcakejes: gewoon in het muffinblik, 12 met en 12 zonder walnoot. En een ronde in de springvorm, een appelhazelnootcake in de gewone vorm en na de obligate vrijdagavond pizza's toch nog maar even een echte appeltaart in de oven geschoven, die helaas een tikje verbrand is. Ondertussen jam & moes gekookt, weer zo'n pot of tien. Mijn vriendin R. te Z. geeft op haar blog een uitgebreide beschrijving van het schoonmaken der potten, mijn jarenlange jamervaring is dat potten na een beurt op 50 graden in de afwasmachine prima schoon zijn, ik ruim ze op met hun dekseltjes er lichtjes op gedraaid. Voordat ik ze er op draai overgiet ik de dekseltjes nog altijd even met kokend water en zie er op toe dat ze puntgaaf zijn - nog nooit schimmel gehad, zodra de potjes plop zeggen zijn ze vacuum en kan er niks meer gebeuren! Ik zeg dat maar even hier want ik kon weer niet op je blog reageren, rare google vindt dan dat ik niet gerechtigd ben. Die appelvijgenjam lijkt me ook wel wat!

Ik had perziken geraapt van het boompje dat de krasse Bakker ooit geplant heeft langs de weg, ze zijn klein maar rijp en ik moet zeggen dat ik de hele zomer eigenlijk nog geen lekkerder perziken gegeten heb: die je in de winkel kan kopen, als je dat dus wilt en dat wil ik niet meer, zijn altijd kneppelhard en worden ook niet meer rijp. Tenminste niet in mijn huis.
Dus: perzik-frambozenjam 8:2 en perzik-sterappelmoes, allebei behoorlijk lekker. De laatste is wat te dun geworden naar mijn smaak, ik had er iets teveel frambozenranja bij gedaan als zoetstof.
Ik heb van Bakker ook zo'n boompje gekregen, het staat in de boomgaard maar we hebben het verplant toen het al bloeide dus ik heb dit jaar nog geen perziken. En van de winter verplaats ik hem want ik vind bij nader inzien de plek verkeerd, dus volgend jaar hoop ik toch op m'n eigen Loose Perziken!

Dus dat was weer een productieve dag, alles bij elkaar.

September

2011-09-12T07:01:00.000-07:00

Het septembergevoel deed zich vandaag ouderwets gelden. Eerst een stevig ommetje door Zuidloo (ik wilde die van 3,5 km, maar bleek uiteindelijk die van 6 gelopen te hebben, ik dacht ook al, wat is 3,5 km lang....). Er lagen veel kastanjes onder de bomen. Jammer dan toch dat je die kinderlijke gretigheid ze te willen oprapen en oppoetsen dan toch uiteindelijk wel kwijtraakt.

Gistermiddag had ik nog een grote pan sterappeltjesmoes met citroen gemaakt en een volgende lading goudreinetten opgezet, alleen gewassen en in stukken gesneden, aan schillen en ontklokhuizen doe ik niet meer. Alles gaat toch door de passeer, en je krijgt nog een leuk kleurtje ook! Maar goed, die tweede lading was bedoeld om appelstroop mee te maken. Nu kun je je op internet aardig uitleven in de recepten om appelstroop te maken en die variëren van onnozel tot zeker weten dat iemand dat helemaal zo niet gemaakt heeft (zet appelsap op, laat het vijf uur indikken, klaar) kortom, daar ben je nog niet zo eentweedrie uit. Ik heb de zaak 18 uur uit laten lekken, toen had ik nog 800 ml 'sap' over dat al een beetje dik is, ik heb suiker toegevoegd want zo smaakte het niet rins maar gewoon zuur en de boel toen een uurtje laten koken. Toen vond ik het wel mooi en heb het in potjes gegoten: als straks de houtkachel brandt mag de hele zaak in de herkansing, voor een potje appelstroop is het gas me daar te duur voor! Het dikte wel in, werd ook lekkerder, maar stroop, ho maar.

Inmiddels was de wind flink aangewakkerd dus kon ik nu voor het eerst echt noten rapen, die hele bak vol. En dat is nog maar het begin. Ik heb ook al kilo's hazelnoten. Ik overweeg de aanschaf van een oliepersje, want wat moet je met al die noten?! En er zijn ook nog steeds aardbeien, om de dag een flinke handvol! Nu eerst een kop thee met een speculaasje!

Reclame

2011-09-07T14:29:00.000-07:00

Omdat ik gemerkt heb dat labeltoekenning op je blog prima werkt ga ik hier even reclame maken voor twee nieuwe bedrijfjes die onder de paraplu van http://www.destolp.com/ vallen: http://www.normnetten.com/ en http://www.deslootshow.com/ . Dirk heeft de professionele schepnetten zelf ontworpen en maakt ze ook zelf in zijn werkplaats: de netjes zelf worden wel in een echte fabriek gemaakt, het is niet zo dat ik achter de naaimachine zit te zwoegen. De prototypes heb ik wel genaaid, dus de basis was aanwezig. Met die netten kun je in alle soorten water en langs alle soorten oever monsteren: beestjes vangen, voor de leek. Dus ook langs de basaltoevers van het IJsselmeer of kribben. Het enige wat daar stuk kan gaan is je enkel ;-) Het net blijft heel!
En de Slootshow is natuurlijk helemaal geweldig: in het water van sloot en plas en beek en rivier is zoveel te ontdekken, daar kun je een levenlang mee toe. De aanzet daarvoor wordt gegeven in de Slootshow.

Enjoy

2011-09-04T12:24:00.000-07:00

C. was op bezoek - ze is helemaal dol op de boomgaard dus moesten we wel daar wel even thee met appeltaart&slagroom nuttigen. Dat kon zaterdag prima want het was hartstikke zonnig & warm. Later hadden we het LooCity feest en dat trof natuurlijk ook prima.

Was weer errug lekker....

Inmiddels is het weer voorbij met het mooie weer en begint het eikeltjesgevoel nu wel echt de kop op te steken. Er zijn dit jaar heel veel hazelnoten en walnoten, de laatste zitten nog aan de boom maar de eerste beginnen al flink te vallen. We hebben twee soorten, volgens mij, een heel kleintje en de wat grotere. Ik hem inmiddels mijn zinnen gezet op een oliepersje, dat lijkt me echt gaaf, je eigen olie persen!

Wintervoorraad

2011-08-31T14:39:00.000-07:00

Daar staan ze dan, vier kleuren appelmoes (v.l.n.r.) Sterappeltjesmoes, Boomgaardmoes (ergo, van alles wat), appel met vlierbes en Moesappelmoes, de laatste van appels waarvan ik niet weet hoe ze heten maar die wel heel erg moessig zijn, veel sneller dan b.v. de goudreinetten van de Boomgaardmoes. En tenslotte de sperciebonen, natuurlijk. De planten zijn inmiddels gerooid, een paar dagen geleden en ik heb er heerlijk Sajoer van gemaakt, met aardappelen, eieren en bonen uit eigen tuin: volgend jaar kunnen daar dan ook de uien in, die ga ik dan ook verbouwen op de palletplantage. Vandaag ook de bietjes gerooid, de nog laat gezaaide rucola is helemaal verzopen, ik denk dat ik alles er maar uittrek en dan de boel braak laat liggen. De aardbeien gaan nog prima, al zijn ze gauw vozig door al het vocht. De tomaten zijn als vanouds mislukt, daar ga ik gewoon GEEN energie meer in steken! Tomaten verbouwen en ik is gewoon geen combinatie. Jammer, maar een mens moet haar grenzen kennen.

Herfst

2011-08-28T14:28:00.000-07:00

Vandaag begon de herfst. Vanmorgen was ik er al vroeg uit, de zon scheen, alles was nat buiten, er stond een frisse wind. En toen rook ik het: herfst. Gisteren al kilo's appelmoes gemaakt, ook met vlierbessen en de eerste flinke appeltaart. Heerlijk.
Na het ontbijt de wandelschoenen aan en met Suus aan de wandel. Tegenwoordig loop ik drie keer in de week een steeds verschillend rondje van zo'n uur. Heb ik opeens tijd voor. Want zonder de B&B, dat is best wel even wennen. Gelukkig staat er al iets nieuws op stapel, maar daarover later meer....

Martin Bril

2011-08-28T13:30:00.000-07:00

De laatste weken twee boeken van Martin Bril gelezen: ‘Au revoir’ over zijn huis en andere avonturen in Frankrijk, m.n. Parijs, en ‘Het evenwicht’ met als ondertitel ‘Ineens kanker’ en een sticker: ‘een persoonlijk verslag van zijn ziekte’ die ik er onmiddellijk afgepeuterd heb en achterin het boek geplakt met de opmerking: Weerzinwekkende sticker, verwijderd 25-8-2011. Ondertussen heb ik het boek wel met morbide sensatiebelustheid in sneltreinvaart uitgelezen.

Martin Bril stierf drie weken voor mijn vader, in april 2009. Hij was natuurlijk aanmerkelijk jonger, 49 jaar, maar niet minder dol op leven. Zijn laatst bewaarde e-mail, enkele dagen voor zíjn dood, bestaat uit een bestellijst van Simenons die hij nog niet gelezen had. Je zou al die Simenons willen lezen als je Martin Bril’s boeken uit hebt. Al was ik nooit heel bijzonder geimponeerd door zijn Volkskrant columns, in de andere bundels en ook in zijn laatste, door zijn vrouw samengestelde boek ( het mens kan natuurlijk ook niet van de wind leven) staan echt juweeltjes van observaties en dan vooral ook de wijze van opschrijven. Nu luister ik naar ‘Souvenir d’un lieu cher’ van Tsjaichowski , gespeeld door Janine Jansen: ‘Nog voordat Janine met spelen was begonnen, vlogen mij de herinneringen aan dierbare plaatsen al om de oren. Straathoeken en bruggen in mijn eigen stad, boulevards en pleinen in Parijs, landweggetjes op het Franse platteland, de weg langs het Hoendiep, van Groningen over Enumatil naar Zuidhorn, de kade langs de Waal in Zaltbommel, het Beukenlaantje op de Holterberg, niet ver van Rijssen, enzovoorts, teveel om op te noemen.” En het klopt, het is veelomvattende, aangrijpende muziek die herinneringen waarvan je niet wist dat je ze had weet op te roepen.

Altijd als ik in ‘La Noblet’ ben lees ik een paar stukjes uit de boeken van Martin Bril die we daar hebben staan: soms irriteert me het grote verlangen van hem ‘erbij te horen’ en op pedanterige wijze afstand te doen van Medelanders, alsof hij niet zelf ook toerist is, andere keren begrijp ik het en ga net als hij met een krantje (en dan niet de Herald Tribune, maar gewoon het locale sufferdje) in een café in Orbec of L’Aigle een café noir drinken. En me ook voelen alsof dat heel gewoon is. Bij de plaatselijke bakker staan en een praatje aanknopen met een andere klant die de onmiskenbare gelijkenis met mijn broer opmerkt. Aan de slager vragen of hij boter verkoopt, waarna de man naar zijn eigen keuken achter de winkel verdwijnt een terugkeert met een klont margarine uit zijn eigen kuipje in een vetvrij papiertje en daar nog niks voor wil hebben ook. Blijft het feit dat ik altijd een soort zielsverwantheid heb gevoeld met Martin Bril. Raar genoeg: de paar keer dat ik hem op TV gezien heb vond ik hem een vervelende, wat hautaine man en wilde ik dat zo snel mogelijk vergeten. Dus dat doe ik ook. Laat hem maar lekker het land in gaan en rondkijken en opschrijven. Dat kon hij leuk, soms heel leuk, soms veel minder leuk. Pas in zijn latere werk kwamen echt pareltjes voor, zinnen die je even van je stuk brengen, waar je even op moet kauwen om ze ten volle te begrijpen en te doorgronden. Maar dat is natuurlijk ook weer mijn mening. Afijn.

Slechts één keer in zijn (of zijn vrouw’s) memoires steekt hij de hand in eigen boezem t.a.v. de ziekte die hem getroffen heeft. Dat verbaast me wel een beetje. Een leven lang liederlijk drankgebruik en gerook: een mens zou dan toch kunnen bedenken dat dat het gevolg is. Maar wellicht is dat weer mijn calvinistische inslag van schuld en boete: had je maar niet…..Maar goed. Hoeveel mensen die zo leven redden het ruimschoots tot hun tachtigste? Blijft jammer dat dat Martin Bril niet gegeven is. Heel jammer. Want ik mis hem, wat en hoe hij dingen zag, de mildheid waarmee hij de meest wrange gebeurtenissen kon beschrijven, de afkeer van en tegelijkertijd het stille mededogen met onze medemens. Observaties die je soms beschaamd maken, omdat je er zelf anders naar zou kijken, op zou reageren. Observaties die je aan het lachen maken vanwege de hilariteit ervan. Observaties die je aan het huilen maken, vanwege de machteloosheid en het onverbiddelijke einde ervan. Nog steeds is het leven een beetje leger, zonder Martin Bril. Als ook zonder Papa.

Nieuwe aanplant

2011-08-25T13:42:00.000-07:00

Vandaag waren we naar de Castle Fair in Vorden en al direct bij de ingang stuitte ik op een enorm aanbod schitterend bloeiende vaste planten. Ik ben al zo dol op Echinacea - de zonnehoed en deze kleur had ik nog nooit gezien. Dus die staat nu in het inmiddels alweer veel te kleurige bordertje achter in de tuin......
Armeluis orchideeën noemen ze deze plant, die ik in twee kkleuren heb aangeschaft - volgens de kweekster doen ze het goed in de schaduw dus daarom staan ze nu op zo'n plek waar anders alleen maar een enorme wildgroei is van een grootbladerige plant die met kleine blauwe bloemetjes bloeit en naar harig is. Op zich best een leuke bodembedekker, maar ook met dit ding is het net als met al die anderen: je laat ze even hun gang gaan en voor je't weet nemen ze 't over. De hortensia's zijn trouwens ook aan een verlate groeispurt bezig, al bloeien ze nog steeds niet of nauwelijks. Blad genoeg, dus hopelijk volgend jaar wel weer wat kleur...

En dan kan ik het toch weer niet laten, die betoverende waterlelies te fotograferen, ze staan door ook echt zo van: zet me op de foto! Please!
Die vijver is echt een geweldige toevoeging aan de tuin, iedere dag ben ik er in de buurt, ga er even bij zitten en kijken wat er zoal beweegt etc. Er lijkt nu een goed evenwicht te zijn ontstaan, het draadalg is prima beheersbaar maar misschien is dat ook vooral in juni actief - bovendien zijn er veel poelslakken die dat spul eten. Dat helpt ook, natuurlijk.

Overdaad

2011-08-25T13:33:00.000-07:00

Het barst van de appels in de boomgaard, de poel staat vol, het gras groeit een cm per dag - aan het eind van de zomer floreert alles uitbundig.
Ik kocht deze appelmand een paar jaar geleden op een countryfair (ik kan zo'n woord bijna niet typen) in Ootmarsum. Het was de laatste en de verkoopster deelde mij met spijt mee ook echt letterlijk de laatste: de man die dit ambacht machtig was was overleden. Nu pas gebruik ik hem waarvoor hij gemaakt is en inderdaad, moeiteloos draagt hij nog bijna eens zoveel appels als er hier in zitten, een ijzersterke constructie van alleen maar wilgenhout.
Onze Viking maait er lustig op los, hakselt moeiteloos de valappels. Geweldig apparaat.
De zonnebloemen zijn toch gaan bloeien!

Terschelling 2011

2011-08-24T14:36:00.000-07:00

Zo groots, wijds en stil kan het nog zijn in ons land, op zondagochtend aan de
Waddenkust van Terschelling....

Tuin augustus

2011-08-17T05:33:00.000-07:00

De geweckte bonen

En dan eindelijk, vanmorgen, een mooie ochtend!

De vijver is echt boven verwachting fraai. Vol met allerlei verschillende planten en naar D.'s smaak nog steeds te weinig beesten maar hij heeft zich er een beetje bij neergelegd, een plantenvijver. Maar er zit toch zeker nog steeds één vis in en kikkers en rugzwemmers en waterpissebedden en vlokreeftjes en watervlooien en ga zo maar door!

Kijk nog toch die roos tegen die achtergrond. Schittert je tegemoet.

De vogels zijn ook al erg dol op de elstars. Ze pikken ze behoorlijk aan, ook hier wordt het tijd voor zilveren spiegelslierten om die @##$@ er uit te houden!

De oostindische kers is dus overduidelijk dol op veel water, zowel hier als bij de vijver zijn het enorme planten geworden! Vanavond doe ik wat bloemen in de sla. Ben heel benieuwd hoe dat smaakt.......

Wecken in de oven

2011-08-14T07:48:00.000-07:00

Wild heb ik me gezocht naar hoe je in de oven moet wecken. Het boek "Inmaken' dat ik heb is daar uitermate onduidelijk in. Zo vermeldt het boek niet of je water aan de geblancheerde sperziebonen moet toevoegen, sterker nog, het lijkt erop dat dat niet moet ('giet de geblancheerde bonen af en droog ze goed') En dan die temperatuur! 98 graden! Geen 95, geen 105, maar goed, ik houd dus maar zo ruwweg 100 aan. En wanneer gaat dan die steriliseertijd in?! Eerst moet de vloeistof in de pot gaan borrelen (dat lees ik dan weer ergens anders en herinner me ook nog net van die ene keer, lang geleden, dat ik ook in de oven geweckt heb), dus dan moet de oven eerst wel hoger. Alles bij elkaar is er van die appeltaart dus niets gekomen, want voor vier HAK potten sperziebonen uit eigen Palletplantage is de hele middag de oven bezet. En wat kost dat niet?! Maar goed. Het geeft toch wel een eikeltjesgevoel, zeker op een dag als vandaag. Ook de walnoten beginnen al te vallen. Alles komt tegelijk....
Voor wie het ook eens wil proberen hier dan mijn recept - ik geef geen garantie of sta nergens voor in, maar het lijkt mij wel een goed recept:

Sperziebonen wecken in de oven

Groentepotten met twistoff deksel in de afwasmachine schoonmaken, deksels vlak voor gebruik nog eens met kokend water overgieten.

Sperziebonen breken en 3 minuten blancheren: in potten doen (handig met behulp van vultrechter), overgieten met gekookt licht gezouten water tot 2 cm onder de rand.

In braadslee met 1 cm laag kokend water in oven zetten, niet tegen elkaar aan, die op 200 graden zetten en wachten (duurt ca. een uur) tot de vloeistof in de potten gaat borrelen, dan zorgen dat de temperatuur in de oven 100 graden blijft (soms moet je wel het water in de braadslee aanvullen), dan nog 1,5 uur steriliseren, wel opletten of de temperatuur hoog genoeg blijft.

En dan staat er dat je ze moet hoeden voor tocht, ach wat schattig. Mijn vier potten staan nu in de kelder, koel en donker te wezen.

Bijna appeltaart

2011-08-13T01:01:00.000-07:00

Dit is nog maar het begin. Wat moet je in vredesnaam met al die appels? Wanneer eet een volwassene nu appelmoes? En hoeveel taart kun je op voordat je proporties beginnen toe te nemen? En sap? Moet je pasteuriseren! Dit zijn 'oude' appels, dus de bewaartijd is ongeveer drie dagen. Nou, morgen regent het de hele dag: een schone taak...............Ik ga maar eens kijken hoe je cider moet maken.

Dus wat doe je dan!

2011-08-12T09:01:00.000-07:00

Wat een ongelofelijk takkenweer vandaag. Even na elven begon het te plenzen, niet normaal. Tja. Dus er zat niets anders op dan huis te houden. En nou houd ik helemaal niet zo van huishouden, maar ja, soms moet het en als je het dan flink aanpakt kan het zelfs nog een tevreden gevoel teweeg brengen ook.
Twee weken geleden had ik deze stoeltjes gezien bij Het Goed en toen nog niet gekocht: ik vond ze heel leuk, ze waren heel goedkoop maar ik kon niet bedenken waar ik ze kwijt kon: tot ik in de serre aan het huishouden was en opeens een hoop ruimte overhad. Als een haas terug naar Deventer en gelukkig, ze waren er nog net - ik had ze al betaald en men zocht een kar om ze op te laden, terwijl een mevrouw dus teleurgesteld achter het net viste. Dan zijn ze extra leuk, natuurlijk (o, wat onaardig). Het kastje heb ik van Paula gekregen, het stond in het Bakhuusje maar dat kan er nu uit: de laatste B&B gasten zijn geweest en we hebben het huisje gisteren al grotendeels leeg gehaald. Ik heb het kastje in de was gezet en het pas zo precies op die plek. Heel gezellig ;-D

En toen kreeg ik de geest en heb de hele provisiekast uitgepakt, uitgezogen, alles over de datum in de grijze bak gekieperd, die net vanmorgen geleegd en nu dus weer bijna vol is. Zeker een soort FiveYearItch: alles eens even flink door te werken en al die dingen die je al tig keer door je handen hebt laten komen nu dus definitief de deur uitdoen: er staat ook alweer een krat voor Het Goed klaar.

En eigenlijk viel het reuze mee, na twee uur was alles klaar, schoon, leeg en toen heb ik en passant ook de keukenladen nog maar even uitgemest. Heerlijk. Ik zou er bijna van gaan genieten, van deze bezigheden en dit weer!

Ondanks alles

2011-08-12T02:58:00.000-07:00

Met bakken valt het uit de lucht, de zomer is ver te zoeken. Tegen de klippen op bloeien gelukkig toch een paar rozen heel erg mooi!

Dit is de Astrid Lindgren op stam. In haar pot groeit en bloeit een pompoen, kennelijk vinden ze het wel prettig zo bij elkaar want allebei doen ze het prima!

Saartje is vandaag weer naar huis gegaan, we hebben drie weken op haar gepast. Een gezellig hondje, tikje stoicijns zo nu en dan. Als smouzen op karakter gefokt worden, dan is er nog een lange weg te gaan....

De roos bij het Bakhuusje doet ook enorm haar best, altijd zo'n prachtige volle bloem en kleur! Het soort weet ik niet, zal het wel eens opzoeken!

Schuilhut

2011-08-01T12:18:00.000-07:00

Hoofd Natuurvorser heeft een schuilhut bij de poel gebouwd. De camouflagedeken komt uit Orbec, de overige spullen hadden we nog op het golfplaten dakje na.

Dit zie je, als je door het camouflagegaas vanuit de schuilhut kijkt. De bedoeling is natuurlijk drinkende dieren te zien. Je begrijpt dat ik daar zo mijn gedachten over heb en er zit al een practical joke in mijn hoofd

Ach ja, mooi is het wel, zeker na dagen geen zon gezien te hebben is zo'n avond prachtig
Wie filmt wie?
De in de boomgaard aangeplante vlinderstruiken doen het aardig, op één na, de witte. Zo bij avondlicht krijg ik de kleur niet helemaal zoals hij in werkelijkheid is.

Vakantie

2011-07-29T15:30:00.001-07:00

8 uur, de wekkerradio slaat aan. Ik luister naar het nieuws en sta op: de B&B gasten verwachten hun ontbijtje rond half negen. Ik loop even door en voer de kippen en verzamel de eieren. Nu mag ik eerst even ontbijten. Hierna zijn de honden aan de beurt, ik heb één oppashond en die vond het nodig een meterslang spoor van drolletjes door de serre te leggen en dat terwijl de deur naar de tuin open stond. Daarna moet ik aan de bak met de paarden: M. is met een vriendin veertien dagen op Interrail, ze is gisteren vol blije spanning vertrokken en gelukkig gisteravond aangekomen op de plaats van bestemming, ergens in de buurt van Monaco. De paarden krijgen brok, muesli, hooi en kuil: terwijl ze eten, mest ik de paddock uit. Daar moet ik toch duidelijk nog wat handigheid in krijgen: die vijgen rollen voortdurend alle kanten uit en wat M. in een half uurtje doet kost mij bijna het dubbele. Ik besluit de volle kruiwagen in de boomgaard te storten: de mesthoop is al overvol en mijn appels kunnen wel wat mest gebruiken! Als ik daar ben zie ik dat er nu toch echt hoognodig gemaaid moet worden, weer een taakje erbij als het vandaag droog blijft!

De honden staan ongeduldig bij de deur om hun dagelijkse kilometertjes te maken en dat lukt vandaag prima dankzij een paar ooievaars. De buurman die zijn caravan staat in te pakken waarschuwt zijn vrouw maar de hondjes slagen er wel in ze een flink eind op te jagen….De gasten vertrekken na een kopje koffie en vanavond komen de volgende alweer, dus wassen, poetsen, bedden verschonen en dan vanmiddag boodschappen doen voor het ontbijt. Nog even een citroencake bakken. Lunchtijd, het is alweer later dan ik dacht. De auto in voor de boodschappen, in Holten is het kermis en zo druk dat ik onverrichter zake terugkeer. Straks ga ik wel even naar Bathmen. Thuis hoor ik de grasmachine in de boomgaard, dat is Dirk, heerlijk, dat scheelt weer! Beppy heeft Zhara haar vliegendeken, die alweer gescheurd was, uitgetrokken. Ik bekijk het ding dat ik net gisteren weer helemaal in elkaar genaaid had en zie dat die nu definitief in de vuilnisbak kan.

In Bathmen is het ook beredruk in de super: waar komen al die mensen vandaan? Het is toch vakantie: of zijn die mensen hier op vakantie? Als ik de boodschappen heb opgeruimd nog even naar de buren om daar voor de kat, de post en de konijnen te zorgen. Dan is het wel etenstijd. Dan alleen nog even de paarden voeren en dan mag ik voor een zwijmelfilm op tv neerzakken. Nog dertien dagen, dan mag ik ook op vakantie!

Schrale oogst

2011-07-29T15:27:00.000-07:00

Met al die nattigheid willen de aardbeien maar slecht groeien. Om de dag zo'n handjevol en dan heb ik de rotte al bij de kippen gegooid. Zelfs in de palletplantage zit er vraat aan, slakken zijn het niet, vogels lijken het ook niet te zijn want al die wapperende zilveren sliertjes lijken wel te werken. Mieren? Vliegende insecten? Duidelijk is dat wij mensen niet de enigen zijn die van zomerkoninkjes houden.....

Juli

2011-07-19T12:57:00.000-07:00

Altijd de topmaand wat groen betreft, juli

Atalanta op vlinderstruik in de boomgaard: erg veel vlinders hebben we nog niet gezien

De palletplantage doet het redelijk, de bietjes schieten niet erg op. De aardbeien doen wel hun best, maar een beetje meer zon zou niet verkeerd zijn:

Voor en na

2011-07-19T12:54:00.000-07:00

Zo zag de poel er in april uit......

En zo nu, vol kroos en onvermoede moerasplanten

en dit was de vijver eind maart

En dit is hem nu, na de flinke regenval van de afgelopen dagen. Die plant daar achterin tegen de Acer is Oostindische Kers, wat houdt dat van water! Je ziet het groeien. En in de potroos begon opeens nog een pompoen te groeien, zijn broertjes en zusjes zijn al zeker zes weken uitgeplant maar nauwelijks groter dan deze kanjer in een week!

De boomgaard in april

en nu: takken die tot op de grond hangen, zo beladen met appels! En dan ligt nog zeker de helft ook al op de grond.....

Suus

2011-07-14T11:17:00.000-07:00

Even een paar mooie plaatjes van onze Suzy Puck, onze trouwe en altijd tamelijk aanwezige viervoetster!

Landleven

2011-07-10T07:23:00.000-07:00

Men neme: een zomerse dag in juli, een oude picknicktafel (komt hij bekend voor, Ria?), een gezellig lapje tafelzeil van een euro, een kan zelfgemaakte limonade en drie coupes zelfgemaakt frambozenijs:

Tja. Wat is daar dan nog aan toe te voegen?

De jamcampagne

2011-07-04T13:26:00.000-07:00

Vandaag was het een uitstekende dag voor jam. Vanmorgen toen ik wakker werd voelde ik dat haarfijn aan. Ik belde Marian of ik kon komen plukken en dat kon. Binnen een mum van tijd had ik vijf 350g bakjes frambozen geplukt, de allerlekkerste in de verre omtrek. Het is een geheime kruising en je wordt in die rij fluisterend te werk gesteld: 'Neem die rij maar, dat zijn de lekkersten'. Ze waren wel duurder geworden dan vorig jaar, maar uiteindelijk kreeg ik nog vier bakjes gratis mee omdat die al wel een beetje erg rijp waren. En ik ze vanmiddag toch meteen ging verwerken.

En dan die blauwe bessen: iets meer werk maar ook heel lekker, vooral in een uitgebalanceerde combi met de frambozen. En wat een prachtige kleurtjes, als ze nog niet allemaal rijp zijn! Dat werden vier bakjes, van ruim vier ons elk, want die dingen zijn zwaarder.

En toen natuurlijk aan het koken. Mijn kleine keukentje staat dan helemaal vol met een krat vol schone lege potten, de afwasmachine draait met potten die gekregen zijn maar toch niet zo schoon zijn als ze eerst leken, twee grote pannen op het vuur, de schenktrechter, de staafmixer, lepels en natte doeken standby en dan nog kleeft alles na een uur aan elkaar vast. Ik had ook nog twee kg kersen, die waren nu ook heel betaalbaar, in tegenstelling tot de aardbeien maar die had ik nog in de vriezer. En omdat het moest van vriendin D. had ik mezelf zaterdag ook verwend met een kersenontpitter en daar heb ik vanmiddag toch nog even een halfuurtje mee buiten in het zonnetje gezeten (en met die kersen, dus). Ik maak altijd allerlei mengsels en van ieder mengsel ook een proefpotje voor onszelf en echt, ik schrijf zelfs op wat de ingrediënten zijn! En ik heb ook de kostprijs per 100 gram berekend - zonder uurloon. Allemaal hobby, mevrouw. Ik werk vrnl met geleisuiker, 1 op 1, lekker mierzoet, maar heb op verzoek nu ook halva en zelfs kwart suiker jams gemaakt. Het leukste is als de dekseltjes vacuum trekken met zo'n kek geluidje. Dan kan er niks meer misgaan. Het meeste werk volgt dan nog: de afwerking. Etiketjes schrijven, rondjes stof knippen, elastiekje en raffia er om en dan is het klaar! En dan heb je nog van die labbekakken die zo'n potje gewoon van m'n tafeltje stelen, als alles eenmaal gezellig voor het huis opgesteld staat......

2011-07-03T02:56:00.000-07:00

En nog eentje...........Onder dat tentje staan de aardbeien vol in bloei en knop! Beetje late aardbeiend, maar dat maakt niet uit, ik ben er toch de hele zomer......

Moestafels

2011-07-03T02:54:00.000-07:00

Dat dit experiment tot de meer succesvollere gerekend mag worden, blijkt wel uit dit plaatje.....toch?

Vers en knapperig

2011-06-23T10:34:00.000-07:00

Hoe kan het toch dat zo'n kropje zoveel beter smaakt dan die uit de winkel? Er zit echt 'smaak' aan en de bladeren zijn geen zakjes water. Je krijgt bijna het idee dat je in iets levends bijt (en in zeker zin doe je dat natuurlijk ook ;-)

Er is nu zoveel sla dat de kippen daar heerlijk van mee kunnen eten. Vandaag waren ze een hele tijd los, als ze me dan zien komen ze in gestrekte draf op me af rennen, terwijl er natuurlijk genoeg te scharrelen valt. Zo liep ik er met drie onder mijn armen terug naar het hok. Ze gaan nog steeds plat op de grond zitten en dan til ik ze zo op, ze zijn wel groot maar wegen weinig. Vooral veel veer. Ze eten inmiddels wel brood, maar van appels hebben ze nog steeds geen verstand terwijl ze gisteren wel een halve watermeloen hebben leeggeslobberd. Maar dat was misschien omdat ze dorst hadden.

Vandaag ook de 'nieuwe' broodbakmachine geprobeerd, een TFK. Prachtig brood kwam er uit. Hij kan dus veilig mee naar La Noblet. Hoewel...zal ik mijn oude daar heen sturen? Het voelt een beetje als verbanning na zo'n twintig jaar trouwe dienst. Zal die andere natuurlijk direct kapot gaan.....

Zo mooi

2011-06-23T10:28:00.000-07:00

Bijna net zo mooi als rozen, waterlelies. Op 21 juni bloeide de eerste. Er zijn nog veel meer knoppen en de witte komt eerdaags ook.

Bijna

2011-06-20T09:33:00.000-07:00

Net zo mooi als rozen zijn waterlelies
en de knoppen staan op barsten!

Wat friemelde daar tussen het groen! Een compleet bruin kikkertje, ca. 15 mm lang.....dus niet alle kikkervisjes en donderkopjes zijn door libellenlarven en die geelgerandewaterkevermonsters verslonden. En vanmiddag liep er zelfs een steltlopertje door de vijver: een tureluur!

Rozen

2011-06-20T09:30:00.000-07:00

Ik kan het niet laten toch even een paar rozenfoto's te plaatsen. Ik ben zo dol op rozen. Ik had er geloof ik wel 60 gemaakt, rond La Noblet. Rozen die het helemaal geweldig doen zonder luis,spint, meeldauw, of in ieder geval zichzelf er prima tegen kunnen verweren. Ze zijn dan misschien ook al wel (veel) ouder dan 50 jaar; La Noblet is gebouwd in 1904.

Weer terug

2011-06-15T05:40:00.000-07:00

Bijzonder weekje gehad, in Normandië: zo de hele dag wat aanklooien in m'n eentje, van alles gedaan natuurlijk, tuin snoeien en maaien en fatsoeneren, huis gepoedeld en allerlei plekjes weggewerkt: geen hondjes om tegen pas geschilderde deurposten te lopen maar ook geen man om nou toch eindelijk eens dat fonteintje op te hangen. Het voelde iets unheimisch dat er ongenode gasten zijn geweest en in de loop van de week ontdekte ik steeds meer zaken die verdwenen waren, rare dingen zoals de tafelkleden en alle voorradige wc luchtverfrissers (afgezien van de tv, de reproductie van Monet en de magnetron). Alsof ze hun eigen huis moesten inrichten en net nog die dingen misten. Maar ik was niet bang hoor! En verder was ik natuurlijk wel dagelijks bij de familie, er moest heel veel voorbereid worden voor de opening van de Gaec Idéfix en dat is allemaal gelukt en het werd vast een dolle boel, maar ik haakte 's avonds om half tien af: zo tussen al die fransen blijf je dan toch een beetje een vreemde eend. Al deed Geneviève heel lief haar best me bij de groep te betrekken, wat nog wel lukte ook! Verder een dagje foto's gemaakt van de omgeving, te zien op https://picasaweb.google.com/bellower/LaNobletJuni2011

En dit zijn een paar beelden van eerste Pinksterdag!

En het zomert maar door....

2011-06-03T10:20:00.000-07:00

Deze week natuurlijk druk met opruimen en alles op tijd klaar hebben zodat ik zondag echt even zonder gedoe een dag of negen naar http://www.lanoblet.com/ kan afreizen. Lekker met de Thalys! Nooit echt gemakkelijk in deze tijd van het jaar je tuin zo achter te laten, maar goed, er wordt min of meer op gepast en het komt vast allemaal goed! Ondanks het gebrek aan water groeit en bloeit er steeds meer. Ook het ongedierte pikt graag een graantje mee: de junikever, rozenkever, echt heel vervelende beestjes die zich al prinsheerlijk in mijn rozen genesteld hadden. Ze zijn ook nog eens akelig om vast te pakken met kleverige, harige pootjes en schildje. Jgg. Ik spuit ze er met een flinke waterstraal uit en daar houden ze he-le-maal niet van. Maar er komen natuurlijk gewoon weer nieuwe.....

De vijver doet het ook prima, al moet je er wel iedere dag draadalg uithalen. We moeten nog op zoek naar een klein fonteintje om het water wat in beweging te houden: blauwalg ligt met dit soort weer op de loer en twee overleden hondjes is natuurlijk wel een hoge prijs voor zo'n vijver

En dan de boomgaard: mooi groen, ook veel spinsels van rupsen en maar één boom waar fruit aan zit: die anderen hebben toch een te flinke tik van dat snoeien gehad. We waren overigens gewaarschuwd. Ik ben wel een béétje trots op mijn gras. Als dat zo doorgaat en de zode nog flink steviger wordt, mogen de paarden er volgend jaar ook wel eens even op grazen. Scheelt een hoop maaiwerk, hoewel ik mijn Viking dat best aankunnen, samen.

En als je denkt: wat is dit voor dorre woestenij: nou, dat is de poel. Dat werkt dus niet, zo. Er zal een verbinding met de Schipbeek gemaakt moeten worden om hier iets levensvatbaars van te maken.

Kijk nou, ziet dat er niet al bijna uit als een voetbalveldje;-)

En dan de Moestafel dan wel de Palletplantage: ik ben er heel tevreden over. We hebben er al heel veel pluksla en rucola van gegeten, inmiddels probeer ik ook bietjes en zijn de sperziebonen al na tien dagen opgekomen (eigenlijk mochten ze mei niet zien, zoals mijn moeder altijd zei). En vandaag at ik mijn eerste aardbei (ik, dus, niet een duif, die durven nu niet meer dankzij de spetterende spiegelfolie), ach, wat toch heerlijk!

Nou, ons is volgende week regen beloofd, dus ik ben heel benieuwd hoe het zaakje erbij staat als ik weer terug ben!

Op weg

2011-05-27T03:39:00.000-07:00

Straks vertrekken we naar de beurs in Rheda-Wiedenblick. De voorbereidingen lopen niet zonder slag of stoot en nu is D. ook al helemaal niet lekker. En dan dat gedoe over rauwkost en enge bacteriën in Duitsland: en ik ben altijd zo dol op sla! Dit weekend dus toch maar even niet.....

Het lijkt erop dat we de vliegen verslagen hebben. Eergisteren waren er honderden toen ik 's ochtends de serre in liep, ik werd er misselijk van. Ik op de trap en nu diepgaand onderzoek gedaan naar waar ze vandaan kwamen. En gisteravond heeft Dirk alle kieren dicht gekit of met smalle stroken MDF afgeplakt. Nu maar hopen dat het afdoende is: ik had die serrelui gebeld, ze zouden terugbellen...............daar heb je dus ook wat aan.
En nu ben ik de accu van mijn camera kwijt. Dus eerst maar weer 'even' zoeken..........

They are back

2011-05-21T10:37:00.000-07:00

Vanmorgen werd ik wakker gebeld door de postbode na een niet zo heel lange nacht (Tentfeest) 'U bent al de derde die ik wakkerbel' sprak hij stralend. Wat moet zo'n man toch een prachtig beroep hebben.

Maar goed, ik liep de serre in met de pakketjes en daar waren ze weer: honderden zwarte vliegen die mijn net gezeemde ramen alweer fors bescheten. Gatver. De opgehangen plakstrips vielen nauwelijks in de smaak. En later, toen ook Hoofd Vliegenbestrijding uit z'n nest was, bleek ook de kier waarover de glazenwasser het gehad had niet te bestaan. Dus waar, waar komen die krengen vandaan als alles dicht is?! HV heeft een constructie gemaakt die volgens hem perfect moet werken: vannacht laat hij die lamp branden en omdat ze op het licht afkomen moeten ze dan wel massaal op die kleefstrips terecht komen.

Verder was het natuurlijk weer een prachtige dag vandaag: geen wind, lekker zonnetje, niet te heet: wat wil een mens nog meer? Dus lekker aangeklungeld in de tuin, de eerste negen potten aardbeien-rabarberjam gemaakt die naar het zich laat aanzien toch iets de dun is, morgen proeven (ik maak van iedere serie jam een klein proefpotje), anders kan het altijd door de yogurt.

Boomgaard gemaaid en vooral veel stof gehapt, eenjarigen gekocht en gepoot, sperziebonen gezaaid in de moesoptafel: ben benieuwd of de aarde diep genoeg is voor deze uiteindelijk toch vaak forse planten. De uitgezette pompoenen in de boomgaard kwijnen alweer, wat kan ik toch altijd slecht met die dingen overweg!

Schone ramen

2011-05-18T14:05:00.000-07:00

In vijf jaar tijd zijn de ramen van de serre misschien een keer of zes gewassen. Ik had een glazenwasser gecharterd die ook Graaf Otto bewast, maar die kwam zomaar niet meer opdagen: ik denk dat hij het eng vond, op de ladder. D. wast de ramen wel eens, maar ja, laten we zeggen, ieder zijn vak en dat van glasbewassing is niet echt het zijne. Vanaf het dak met een wisser de vogelpoep eraf spoelen is natuurlijk iets, maar vandaag kreeg ik nadat ik mijn 'klus' op Marktplaats had gezet de stoere glazenwasser, laat ik hem Theo noemen, die al zestien jaar in het vak zat, in augustus zijn eerste dochter, Nora krijgt en in februari voor zichzelf is begonnen. En nu heb ik wel zulke blinkende ramen dat een duif dacht dat hij er wel doorheen kon vliegen. Zo mooi. Wat kunnen schone ramen toch mooi zijn. Inmiddels komen De Vliegen weer. Jaarlijks krijgen wij honderden, zo niet duizenden vieze, vette zwarte vliegen in de serre. Die schijten die ramen vol en zijn ook verder zo weerzinwekkend dat we de stofzuiger standby hebben om ze op te zuigen en ik vorig jaar ook gezwicht ben voor De Spuitbus. Hoe die krengen binnenkwamen was ons een raadsel, maar Theo heeft het opgelost: onder het enige raam dat open kan zit ook als het dicht is een kier van ca. 1 cm. En daar komen ze door naar binnen, zegt hij. Ik heb nu drie kleefstrips opgehangen waaronder één hele brede, van 20 cm. Ik zal ze dit jaar krijgen, die monsters. Foto's volgen!

Buitenkraan

2011-05-12T06:48:00.000-07:00

Al jaren wil ik graag een buitenkraan. En met de aanhoudende droogte dit voorjaar ziet ook mijn hoofd Waterstaat in dat dit geen onterechte wens is en gaat ermee aan de slag. Het luik onder de voordeur gaat open en de boel wordt bekeken. Hierna volgt een tocht langs diverse bouwmarkten voor de juiste koppelingen, aftapkraan, koperbuis, knellingen, verloopstukjes, tyleenbuis, tyleenverbindingen, verse soldeer en tenslotte natuurlijk De Kraan: een mooie, koperkleurige buitenkraan, met muurplaat. Eenmaal thuis blijkt de brander om mee te kunnen solderen onvindbaar, dus eerst maar eens aan het werk met het boren van de benodigde gaten: door de keldermuur en daarna door de buitenmuur en dan bij voorkeur natuurlijk in een rechte lijn. Als het eerste gat door de 30 cm dikke muur geboord is blijkt het tweede net achter de cv te moeten komen. Dus een nieuw gat. Dan is de boor bot. Opnieuw naar de bouwmarkt voor een gasbrandertje en een nieuwe boor. Daar blijkt de meegenomen betaalpas niet op het nieuwe pinsysteem te werken. Dus weer naar huis voor een andere pas. Inmiddels blijkt de oude waterleidingpijp 14 mm te zijn en hebben we koppelingen en buis van 15 mm dus nu op weg om verloopstukjes. Aan het eind van de middag van de eerste dag is er een aftakking met aftapkraan en een nieuwe koppeling onder de hoofdkraan gemaakt. Nu is de druk op het water volkomen weg gevallen en komt er uit de warmwaterkraan nog nauwelijks water. Misschien heeft dat iets te maken met het verkeerd om monteren van een terugslagklepje, of zo? Bovendien lekt de aansluiting dus moet de hoofdkraan worden afgesloten. We vullen nog wat gieters en emmers, het is 21.00 uur en morgenochtend bellen we wel de loodgieter. De loodgieter is om 9 uur ter plaatse en repareert de boel in een half uurtje tijd. We hebben weer water! Het uiteindelijke aanleggen van die buitenkraan is dan natuurlijk nog een fluitje van een cent! Om 16.00 uur kan de slang er aan. Die blijkt iets te kort, maar ook dat lossen we wel op!

Van de regen

2011-05-09T08:45:00.000-07:00

Na een overdonderend weekje Rome was het weer heerlijk thuiskomen: alles in prima staat en natuurlijk gelijk weer prachtig weer....Er was dus weer genoeg te doen op het landgoed! En nu, om 17.30 uur is het dan gaan regenen, redelijk stevig dus alles strekt zijn blaadjes en bloemetjes omhoog. Wel een beetje prettig dat het even ophoudt met zonnig, dan kun je ook weer gewoon eens wat 'doen': er wachten twee beurzen en daar moet nog wel het e.e.a. voor gebeuren! Uiteraard nog even wat recente plaatjes:

De vijver is voorzien van nieuwe beesten uit de beken in de buurt: hij ziet er prima uit en zorgt voor veel vertier!

Dit moet een welig tierende border worden

En de bruikleenbank van Paula heb ik schitterend blauw geverfd

Ach ja, altijd een dankbare doorbloeier

En de sla is lekker! Pittig, stevig en hartstikke schoon, geen vraat, slak of wat dan ook!

Je ziet de boomgaard toch opgroenen, er is dan ook veel gesproeid

Beetje beter

2011-04-30T02:55:00.000-07:00

Dat was schrikken, donderdagavond: Jack begon opeens raar te lopen, om te vallen, te braken, met z'n kop te schudden: om half elf waren we bij Kraay thuis, die gaf een cortisoneninjectie, net op het moment dat er een enorme onweersbui losbarstte, ook zo fijn voor Jack.

Gisterochtend een buisje urine gebracht, kon ook suikerziekte wezen maar nee: dat was allemaal 'prima'. Weer een dagje afgewacht, echt veel verbetering was niet te zien. Het is zo zielig zo'n klein dapper hondje dan machteloos in z'n mandje te zien liggen, zwiepend met z'n staartje omdat hij toch zo blij is je te zien....En dan dat duivelse dilemma, in het vooruitzicht van een weekje vakantie....Dus vanmorgen weer naar Holten, iedereen mee. Reken maar dat Jack goed doorhad waar hij was, hij trilde aan alle kanten. De dierenarts gaf hem prednison en twee grote vochtinjecties en dacht, zonder iets te beloven, dat het wel goed kan komen met hem! Dus nu moeten we hem toch maar overlaten aan de oppassers, er zit niks anders op. Het was toch wel een hele opluchting toen we daar vandaan kwamen, het werd opeens Koninginnedag!

Aanwijzing monumenten landelijk gebied Deventer

2011-04-24T03:36:00.000-07:00

Aanwijzing monumenten landelijk gebied Deventer

Zijn we zomaar opeens een gemeentelijk monument! Toch leuk. Alleen dat geplande dakraampje....mag dat nu nog?!

Bloesem, bijen en eieren

2011-04-21T02:20:00.000-07:00

Gisteravond is er een bijenkast gebracht, laat die maar flink aan de slag gaan!

Di en ik waren naar Rozenkwekerij de Wilde in Zutphen, daar word je wel zo hebberig en dan bloeide er nog niks....dus nu staan er rondom rozen en zijn we vol verwachting naar hun prachtige kleuren en geuren.

Sinds hun komst afgelopen vrijdagmiddag hebben de kippen al ruim 30 eieren gelegd! Ik ga maar eens klanten zoeken via Buurtlink, of zo, hier is niet tegenop de eten!

Week later

2011-04-21T02:15:00.000-07:00

Er is zoveel te doen dat de tijd bijna ontbreekt om mijn blog bij te werken! Maar we hebben er voortdurend stralend weer bij, dus dat helpt ook om flink op te schieten.
Inmiddels zijn de paarden terug: zaterdagmiddag kwam Zhara uit O. gelopen en na een uurtje was Diva er ook.

En dan begint de boomgaard te bloeien, altijd goed voor een paar mooie plaatjes.....

Als de kippen....

2011-04-15T12:35:00.000-07:00

Vanmiddag de kippen opgehaald in Teuge. Zeven stuks, dat paste bijna precies in 50 €. De voormalige eigenaar propte ze in een doos en de hele reis zaten ze muisstil achterin de bus. Eenmaal losgelaten in de ren begonnen ze gelijk te pikken en te scharrelen: het zijn mooie, statige legkippen en ze zijn echt ongelofelijk rustig: ik ging toen het bijna donker was nog even bij ze kijken en wat ik al verwachtte klopte: ze zaten op een kluitje in een hoekje van het hok. Eén voor één tilde ik ze op (ik, ik haat vogels optillen!!) en zette ze bovenin het hok, onder dak, wat ze wel gezellig leken te vinden, ze begonnen tenminste meteen kwartier te maken. Bovendien weten ze dan ook waar ze hun eieren moeten leggen! Wat een relaxte lieverds! Volgens D. piepen we morgen wel anders als hun drogering is uitgewerkt.

Inmiddels was M. met wat hulp enorm in de weer de palen in de grond en het lint er aan te krijgen. Het begint al op een echte bak te lijken....!

Groei en bloei

2011-04-15T05:11:00.000-07:00

Bijna dagelijks ben ik druk bezig in de boomgaard en de tuin. Vandaag komen de kippen, dus moet ik zo hard aan de gang met het kippenhok: het in ieder geval roofdiervrij maken!

Dit was de boomgaard een paar dagen geleden: inmiddels is die hele mesthoop op de voorgrond verspreid en het hout weg. En als het even kan, moeten we toch echt een fikkie stoken......

Ik had Suus geplukt en haar haar in plukken in de buxus gestopt: dat werd zeer gewaardeerd door o.a. deze koolmees! Binnen een paar dagen was alles weg!

Leuk idee, in het najaar bolletjes in de bakken. Nu kreeg ik deze narcissen wel als 'roze', dat leek me al heel bijzonder en dat zijn ze dus ook niet, maar ze zijn wel heel lief van kleur!

En kijk, zie die pluksla en rucola eens uit de grond scheuren!

Uit dit kleine stukje omgewoelde aarde kwam die hele kruiwagen vol bakstenen. Er zitten nu aardappels in de grond. Ik weet niet helemaal zeker of dat niet wat vroeg was, maar dat zien we dan wel...

Vanmorgen was het zo'n mooie, frisse voorjaarsochtend, dus tja, toch maar weer een paar plaatjes geschoten. Deze tulpen heb ik in februari in de cacaodoppen gezet en kijk, ze doen het ook leuk!

Fotootjes

2011-04-15T05:02:00.000-07:00

Opeens wil het niet meer, vanuit Picasa: alle foto's worden kruisjes. Dus probeer ik het zo:

En dan wil het wel. Dit was op 7 april. De dotters gingen bloeien, en ook de roze prunus (?) komt nu die dikke den weg is opeens veel beter uit de verf, al is het maar kort..............

Zaaien

2011-04-02T12:49:00.001-07:00

Het was vandaag echt warm. Er waren mensen met witte benen in korte broeken. Ik was daar geestelijk nog niet helemaal aan toe en had het dus gewoon heet. Maar wel een excellente dag voor zaaien, aangezien het gisteren een groot deel van de dag geregend had. Eerder had ik al aardbeien uitgeplant en nu een paar regels sla: links gemengde bladsla, midden rode biet, rechts rucola en dan nog meer Franse rucola en een paar bloempotjes met eetbare pompoen. 10 zaadjes, maar de praktijk wijst uit dat daar over het algemeen één van overblijft - die dan ook wel gigantisch groot wordt met meters lange ranken. Dat gebeurde tenminste vorig jaar ook!

Tuin ruim een maand later

2011-04-02T12:49:00.000-07:00

Ik had een fotoreportage per maand beloofd (las ik) dus bij dezen. De dotters in de vijver gaan vast bloeien, volgende week! En het gras neemt ook een spurt, ik heb Luigi, onze Italiaanse robotmaaier weer in zijn hok gezet en hij gaat morgen maaien. En ik heb nieuw gras ingezaaid - nou maar weer hopen op een sappig voorjaarsbuitje!

1 april, kikker in je dril

2011-04-02T12:48:00.000-07:00

Op één plek in de poel trof ik wolken kikkerdril aan, een klomp heb ik verplaatst naar de vijver. Het is dril van bruine kikkers: vanmorgen zaten er tientallen bij dat dril in de buurt.

Violen

2011-03-28T07:00:00.000-07:00

Vrijdagmiddag stond ik in de rij voor de kassa van de Welkoop. Voor me stond een mevrouw die toen ze aan de beurt was aarzelend vroeg: 'Violen?' Bij de ingang van de zaak stonden tafels vol kleurige bakken violen. De kassabediende wees er naar. 'Oja', zei ze. 'En wat kosten ze?' Aan iedere tafel hing een papier met daarop in duidelijke druk: 'Violen, 0.50 p.s.' De kassabediende vertelde het haar toch ook nog maar even, voor de zekerheid. 'U kunt ze eerst hier betalen en dan gewoon pakken wat u nodig heeft', sprak hij ter aanmoediging. 'O, dat weet ik nog niet zo, dan moet ik eerst even tellen', sprak de vrouw, geheel overvallen door deze mogelijkheid. 'En welke kleuren.....?' 'Ze zijn er in alle kleuren', hield de geduldige jongeman aan. 'Dan ga ik eerst even nadenken,' zei de vrouw en vertrok. De aanwezige klanten en de jongen wisselden bevreemde blikken.
Ik ken haar wel, ze werkt in de plaatselijke bibliotheek. Later, toen ik dit verhaal aan D. vertelde, zei hij: 'Je had eigenlijk moeten zeggen: U mag er vast wel een paar lenen'. Maar ja, zoiets adrems bedenk je altijd te laat.

De hoogstambrigade

2011-03-26T09:18:00.000-07:00

Koud waren we thuis of alles moest in de startblokken voor de komst van de hoogstambrigade op zaterdag. Vrijdag boodschappen, ik kan dan natuurlijk weer niet gewoon een paar zakken soep en een ingepakte cake kopen, nee, dat moet allemaal ZelfGemaakt. Bovendien moest ik nog bomen kopen, drie pruimen en belandde daarbij op de kwekerij van Jansen Maneschijn in Dijkerhoek (ja echt, zo heten die mensen). Wat een enorme keuze: ik heb er maar een paar gekozen waar je lekker jam van kunt maken en die niet allemaal tegelijk rijp zijn, zodat ik niet op enig moment omkom in het ooft.

Voor drie appelbomen was plaats in de boomgaard, de pruimen zijn wat verspreid over het terrein en eentje staat dus gewoon in de tuin.

De appelboom bij de tuinmuur is ook onderhanden genomen, er zit nu weer 'lucht' in.

En ook in de boomgaard kon men zich uitleven. Vier vrouwen en vier mannen gingen heerlijk tekeer!

Je hebt dan natuurlijk wel eer van je werk, als je er zoveel tussenuit kunt zagen. Wat dan wel weer tot gevolg heeft dat er heel veel hout is om weer op te ruimen, daar zijn we dit voorjaar wel heel fijn mee in de weer. Maar goed, een keertje zal de wind wel de goede kant op waaien en tja, dan branden die fruitboom takken natuurlijk prima. En ik kan tegenwoordig ook geweldig met de kettingzaag overweg, dus voor de kachel wordt ook gezorgd.

Nu maar eens een paar plaatjes van over een maand: er zitten al veel bloesemknoppen aan de takken, dus het kan best wat worden!

Zo vol ligt het dus - snoeien is ook heel leuk als je niks hoeft op te ruimen! Maar het is natuurlijk geweldig, zo'n club mensen die zomaar op je erf de boel eens flink aan komt pakken, en dat de hele winter door iedere veertien dagen, weer of geen weer! En als er straks een beetje gras wil groeien onder de bomen dan wordt het allemaal een heel ander gezicht. Maar daar is nog een heleboel werk voor nodig..........

Weekje La Noblet

2011-03-26T09:02:00.000-07:00

We gingen een klein weekje naar La Noblet, Dirk zat als een pasja achter in de bus op een Klippan met z'n been omhoog (slaagde er gelukkig toch nog in wat te klagen te hebben: over de kou, b.v.) en las en laptobde zich door de hele reis heen, terwijl deze mantelzorgchauffeuse zich met rappe wielen over de diverse snelwegen spoedde.

Het werd meteen prachtig weer en aan het eind van de middag kwamen er steeds drie grote en maar liefst negen kleine beverratten tevoorschijn uit de poel. Ze moesten wel van grote verte gefotografeerd worden want die rakkers zijn zo weer verdwenen! Ook de reeën kwamen langs en flink wat roofvogels, helaas kunnen die de muizenpopulatie maar nauwelijks op peil houden, wat een muizenholen overal! De honden konden zich uitleven, al vindt Jack het tegenwoordig eigenlijk allemaal wel best en gaat liever met zijn buikje in de zon liggen.

Maandag gingen we naar Arromanches, was nog best ver maar het helpt ook niet echt als je geen kaart en geen tomtom bij je hebt en denkt dat je het zelf wel zal kunnen vinden. Lukte wel, maar toch had het anders gekund. Op de terugweg hadden we wel een kaart, mooie route ruim om Caen heen. Toch een vreemd gezicht, al die restanten van een verleden, te lopen over met bloed doordrenkte aarde en stranden waarop gekleurde strandhuisjes nu alleen maar laten zien waar een strand voor bedoeld is: voor zomer, zonnebaden en wandelingen maken.

Op de vertrekdag, donderdag, besloten we vroeg weg te gaan om niet weer zoals de vorige keer 2,5 uur in de file voor Antwerpen te staan. Dus om 7 uur al op en ja, dan is het mooi buiten, zeker als het net een beetje gevroren heeft.

Overigens waren we al om 15.15 uur door Antwerpen heen maar in mijn vreugde miste ik de afslag Eindhoven en kwam daar pas achter toen we in Hasselt waren. Mijn pasja lette natuurlijk ook niet op. Toen door België binnenland terug, wat een feest. En in Eindhoven in de file. Waren we toch pas om half acht weer thuis.....

Ik had er eigenlijk geen zin in, maar toen ik eenmaal begonnen was kreeg ik er toch wel weer aardigheid aan: de kozijnen zijn nu allemaal één keer Bentheimer Wit geschilderd (er zal bijna overal al grondverf op, na jaren beits) en dat staat toch heel wat vriendelijker dan die donkere gaten die de ramen eerst waren. In juni ga ik het afmaken en dan krijgt de voordeur ook weer een frisse beurt!

Nuttig gebruik

2011-03-13T03:54:00.000-07:00

De fanfare kwam potgrond verkopen en aangezien ik daar nog wel wat van in mijn palletplantage kan gebruiken was ik daar heel blij mee. Inmiddels heeft D. een rolstoel met twee beensteunen en daar blijken die zakken precies in te passen!

Alleen een beetje te zwaar. De constructie van zo'n stoel is trouwens knap waardeloos: duwsteunen te laag, beensteunen te kort en een vreemd evenwichtspunt, waardoor je er zo mee achteruit kunt klappen. Zo houdt de zorg zich natuurlijk wel zelf in stand!

Werk

2011-03-13T03:34:00.000-07:00

Inmiddels wordt er ook hard gewerkt aan Stal Loo i.o.: de 'zadelkamer' is geplaatst door 'de jongens. Het is allemaal heel gezellig, zo met z'n allen aan het werk en de piraat aan.

De bak is klaar, moet nu een paar weken inklinken. En er moet natuurlijk nog een soort hek omheen en om de hele wei moet een hek en honderden meters bruin schriklint, er moet extra ingezaaid en wekelijks gebosmaaierd worden: zoveel werk is er nog te doen....

We begonnen met de takkenversnipperaar, die ik al om half negen uit Deventer had opgehaald, een gewelddadig apparaat dat we na een uur klungelen en veel bemoeienis van omstanders aan de praat hadden en waar vervolgens dus mondjesmaat snippers uit kwamen, toen bleek de pijp verstopt en en nadat we die twee keer hadden losgeschroefd en leeggemaakt het hele zaakje weer aan de bus gehaakt en teruggebracht. Gelukkig mochten we de aanhanger van F. lenen en in drie keer hadden we de hele reut naar het paasvuur gebracht en was de wei weer leeg.

Uiteindelijk is dat het doel van alle werk: uitrusten.

De patient

2011-03-11T08:33:00.000-08:00

De patient groet jullie vanaf een zonnig terras!

Hij is heel blijmoedig en verzint steeds allerlei dingen waardoor ik constant met zijn drie laptops heen en weer moet lopen, van atelier naar de huiskamer naar zijn werkkamer en slaapkamer en weer terug. Of boeken van beneden naar boven. Tja.

De Bak

2011-03-11T08:30:00.000-08:00

Zo ziet de grond er hier uit: een klein laagje zwarte aarde en dan maar omgooien, die hap! Anderhalve dag werk: en klaar is de bak (voor niet insiders, het betreft hier een paardenbak). Van het resultaat volgt nog een foto.
De mantelzorg eist behoorlijk veel tijd op, al was het alleen maar het onderhouden en verzorgen van visite. Haast ik me te zeggen dat ik dat natuurlijk heel gezellig vind, visite!

Klein maar dapper

2011-03-07T08:57:00.000-08:00

Zo lief als viooltjes waarvan het zaad vorig jaar uit de bakken gevallen is zich stevig tussen de straatstenen genesteld hebben.

Hun hoofdjes richting zon en dan maar genieten, dat zie je aan ze!

Dat een ongeluk

2011-02-25T11:28:00.000-08:00

in een klein hoekje zit bleek vandaag maar eens weer: zat ik net een uurtje bij A. de boekhouder in Monnickendam of ik werd gebeld door D.: die was tijdens het monsteren in de Gouwzee uitgegleden en zat nu in het Waterland Ziekenhuis met een gecompliceerde enkelbreuk. Daar kon ik hem nadat hij in het gips gezet was ophalen. Als de zwelling geslonken is moet hij geopereerd worden, er moeten pennen in want volgens eigen zeggen 'hing zijn voet los aan zijn been'. Getver. Daar is hij dus weken zoet mee en gooit het uiteraard een hoop roet in allerlei eten. En kan ik de mantelzorg in, de omgeving is er vaak net zo druk mee als de patient maar dan zonder het physieke ongemak. Nu maar zorgen dat ik heel blijf. Hoe moet hij nou de trap op, vraag ik me af? En.... en..... Er zijn ergere dingen. Zelf maakt hij van de nood een deugd: veel achterstallig leeswerk inhalen en als hij weer wat mobieler wordt proefjes doen in zijn huislab. Ach.

Koud, koud, koud......

2011-02-22T00:49:00.000-08:00

Weinig nieuws van het tuinfront, want het is stervenskoud. Schoon, prachtig helder winterweer: maar eigenlijk hebben we er wel genoeg van. In de grond woelen wil ik, dingen planten!
Afgelopen vrijdag maar zo de camper EN de caravan verkocht, gisteren vooral bezig geweest de Stolpbus weer om te kemperen dus daar blijft D. nu in slapen totdat hij naar Leiden moet: dan gaan we daar toch maar een kamer voor hem zoeken. Heb ik ook een pied-a-terre in het westen....Maar laat mij vooral lekker hier hoor!
J. heeft toen ze hier vorige week was nog wat adviezen gegeven voor beplanting, dus dat is ook prettig. Maar ja. Eerst moet de vorst uit de grond.

Boomhakdag

2011-02-12T05:44:00.000-08:00

En dan kies je de kilste, natste en winderigste dag van het jaar uit om dan toch eindelijk die grote den om te zagen. Kwart voor 9, G. klimt in de boom en begint. Wij slepen alle takken naar achteren. Even later is F. de buurman er ook, in overall + jas en flinke handschoenen, dus er helemaal klaar voor. Vlak voordat de boom zijn einde nadert, komen B. en J. ook. Schoorvoetend, wat wil je ook: de regen striemt nog erger dan eerder vanmorgen en ik vind het al heel stoer dat ze komen! Zelf geef ik er niet zoveel om, zo buiten bezig te zijn geeft toch echt een lekker gevoel! Anderhalf uur na de eerste zaagsnede is de boom er af. Vakmanschap is meesterschap en tijd voor koffie en appeltaart. We verzamelen weer moed voor de tweede ronde, er gaan nog twee dode bomen om. Een berg ter grootte van een gemiddeld paasvuur ligt nu achter op het zaagweidje. Als het ooit nog weer droog wordt.......Het personeel wordt naar huis gestuurd, Dirk kan het niet meer aanzien, die natte, groene mensen!

G. snoeit de beukenhaag achter bij de stallen nog flink in en dan eten we soep en broodjes en zijn erg tevreden met onszelf!

Offertes

2011-02-09T03:14:00.000-08:00

En dan laat je wat mensen komen om een offerte te doen voor het graven van een paardenbak, het braamstruikvrij maken van de boomgaard en aanpalende sloot (echt, onbegonnen werk met een bosmaaier) en dan zijn dat allemaal van die lieverds en dan weet je niet wie je moet kiezen.....Maar gelukkig lijken de kosten echt enorm mee te vallen, dus dat is alvast een hele opluchting. Gisteren zaten we even in een dipje nadat HH, onze 'huisboer' was geweest en een nogal zwartgallig verhaal had afgestoken. We hadden natuurlijk beter moeten weten, hem toch al wel een klein beetje kennende........Nou ja, we wachten het maar even af. Eerst vanmiddag 300 rubbertegels ophalen in Hattemerbroek. Gratis, dat wel.

We gaan weer beginnen!!!

2011-02-08T04:31:00.000-08:00

Vroeger had je een dagboek, nu heb je een blog. Omdat we dit jaar voor waarschijnlijk nogal wat veranderingen staan ga ik mijn Belloower blog weer nieuw leven inblazen.

Wat verandert er dan?
- tuin en erf ondergaan een aantal wezenlijke wijzigingen
- M. komt terug en met haar de paarden en alle levendigheid die dat met zich meebrengt
- werk en bedrijf krijgen een andere vorm

Ik ga dus gewoon weer foto's plaatsen, nieuws melden en mijn avonturen met mijn MoesOpTafel (ja...........) beschrijven. Ik had Dirk nog zo gewaarschuwd: hou me tegen als ik weer iets wil zaaien. Maar let op hoor, het komt er toch weer van!

De achtertuin, coniferen weg voor de muur, daar komen o.a. klimrozen

Zo ziet dat er dan in de winter uit, ik maak gewoon steeds op dezelfde tijd een maand later een nieuw plaatje

De vijver, toch wel veel blad, gisteren toen ik dat er met de hand uitviste had ik opeens een opgezwollen dooie kikker te pakken, getver

De mesthoop, nu een bron van prachtige compost vol kleine rode wurmen. Kruiwagens vol heb ik al over de tuin verspreid en er is nog véél meer

Hier het stukje van Stalloo waar een enorm tuinhuis zal verrijzen: gisteren uit Hengelevelde opgehaald door M. en haar jongens

Kijk, en dat hij hij dan: de MoesOpTafel! Makkelijk! Overzichtelijk! Niet meer bukken! Geen emelten of hazen of konijn en er kan gewoon een dakje overheen als je vogels ook nog wilt weren! In die kruiwagen zat de paardencompost, die zit nu in die bakken.

Het lege kippenhok, dat gaan we binnenkort ook weer regelen. Eerst nog even beter dichtmaken zodat die @#$!@#$bunzings er niet door kunnen!

En toen?

2009-09-14T11:29:00.000-07:00

woensdag, 15:03 - 3 x bekeken
Om dit nog even af te ronden: drie weken geleden besloten we de egeltjes in het kippenhok te zetten. Ze begonnen zich nu echt te vervelen in die bak en maakten er 's nachts een stinkende puinhoop van. Dus het hele hok hermetisch afgesloten, hooi en takken neergegooid, huisje gebouwd: en de volgende ochtend waren ze spoorloos verdwenen! Tja. Uiteindelijk vond ik op 20 cm hoogte een piepklein gat in het gaas waar met een beetje proppen net een egeltje door kon. Zelfs Beer! Dus ben ik de egels 's avonds gaan voeren, ik gooide kattenvoer achter het kippenhok en na een dag of twee zag ik de bekende keuteltjes op de voerplaats! Dat lijkt me dus een goed teken: het weer was goed, er was genoeg te eten, dus ze redden het wel. Misschien niet allemaal, maar dat zou 'in het echt' ook niet gebeurd zijn. Onder de pallets waar de hooibaal op stond, die nu op was, vond ik het nest met nog één verdroogd egeltje er in. Mama had dus maar liefst zes nakomelingen op de wereld gezet, vijf daarvan gelukkig ondernemend genoeg om in leven te blijven!

Close upjes dag 6

2009-08-10T14:20:00.000-07:00

Geel is nieuwsgierig

Blauw gaat er maar eens lekker bij liggen met z'n vieze handjes vol kattenvoer....

en zo ziet zo'n beest er en profil uit!

2009-08-10T14:18:00.000-07:00

Dag 6

2009-08-10T14:17:00.000-07:00

Hier zien we Beer, Geel en ik denk Blauw. Sinds vandaag verkiezen ze het kattenvoer veruit boven de melk. Ze zijn ook gemiddeld 10 g gegroeid sinds gisteren, Beer spant zoals gebruikelijk de kroon met maar liefst 17 gram. De joekel. Die lust overigens ook nog best wel melk hoor.....

Egeltjes

2009-08-08T10:44:00.001-07:00

5 augustus, dag 1.

Vandaag vond ik vier jonge egels bij de hooibaal. Ze scharrelden daar rond, eentje bleef vlakbij de ingang tussen twee pallets: kennelijk waren ze daar uit gekomen. De drie anderen waren al een stuk verder. Ik ging boodschappen doen en toen ik terug kwam waren ze er nog steeds – en een uurtje later ook nog, tenminste, drie kon ik er terugvinden, nummer vier was misschien terug in het hol gegaan.

Ik heb ze in een grote witte bak gezet met blad en hooi en kattenvoer. Ze wogen gem. 80 gram, hetgeen betekent dat ze ca. 4 weken oud zijn: hun oogjes zijn open en ze 'prikken' al. Ze zijn natuurlijk SCHATTIG. Een en Twee gingen als een beest tekeer in dat kattenvoer, Drie vond het allemaal niks en bleef maar heen en weer lopen. Ook als ik het voor z'n bekje hield, wilde hij nog steeds niet eten. Ik gaf ze ook water maar daar hadden ze nog weinig sjoege van.

Dus maar even naar Holten om een flesje lactosevrije melk te halen, nou ja, dat kost je de kop ook niet dus ook nog maar twee kleine luxe blikjes kattenvoer. Als ze de eerste dagen doorkomen, zal het wel goed komen. Maar voor Drie vrees ik het ergste.

Na de maaltijd gingen ze op een kluitje liggen slapen en dat doen ze nu nog steeds. De bak heb ik afgedekt met vitrage, want het grootste gevaar voor egeltjes van deze leeftijd is de Strontvlieg, die fijn eitjes op het beestje legt waarna de maden zich via de anus een weg naar binnen vreten. Gezellig, toch?

Als ze wakker worden geef ik ze weer voer en melk in een pipetje. Ik zal ze maar in een doek doen, want ze schijnen vol parasieten te zitten. Daar zie je overigens niks van, ik vond ze alle drie brandschoon.

Dag 2.

Vanmorgen schrok ik wakker, er was toch iets? Oja, de egeltjes….ik kleedde me snel aan, het was al kwart voor acht en stoof naar beneden. Er was niets te horen in de bak en ik vreesde het ergste. Maar ze lagen rustig te slapen. Het eten was onaangeraakt. Melk opgewarmd, voeren, buikje wrijven. Ik vond ze koud, dus heb ik een warmwaterzak met een klein beetje water gevuld en ze daar opgelegd, bedekt door hooi en bladeren. Dat vonden ze wel lekker, dacht ik.

Na vier uur weer melk gegeven, dat ging nu vrij gemakkelijk, ze hadden het door! Dirk was om 14 uur thuis en vond prompt weer een egeltje. En ik twee uur later weer één, dus nu zijn er vijf, in gewicht variërend van 72 tot 92 gram. De laatste was wel de zwaarste: zou er dan toch nog een moedertje rondlopen? Maar waarom kwamen ze dan op klaarlichte dag tevoorschijn?

Om ze uit elkaar te kunnen houden hebben we nu Rood, Geel, Groen, Blauw en Niks. Sommigen eten ook wel wat kattenvoer, maar morgen haal ik wat makkelijker voer: dit zijn stukjes die ze nog niet echt weg kunnen krijgen. Gewoon 'paté' dus. Ik voer ze om de ca. 4,5 uur, drie pipetjes melk of meer, als ze meer willen. Ze willen niet allemaal even veel, maar drie moet van mij. Dat weegt nog zo weinig, dat het op de weegschaal niet eens te zien is. Vera kwam nog even kijken met Ria, ik denk dat Ria ze nog leuker vond dat haar dochter, want morgen komt ze weer met haar fototoestel.

Straks voor ik naar bed ga geef ik ze nog wat melk, vul hun kruikje en dan moeten ze het er maar mee doen, tot morgenochtend. Midden in de nacht mijn bed uitkomen is zelfs bij mijn eigen kinderen nooit mijn sterkste kant geweest…..

Dag 3

Vandaag weer in de weer geweest, eerst een echt melkflesje, wurmen en een nieuw blik kauwbaar kattenvoer gehaald en vervolgens de egeltjes vanaf half acht keurig om de vier-en-een-half uur gevoederd. En behalve Groen zijn ze allemaal gegroeid, Niks zelfs 10 gram!! Groen woog 92 en nu 87, hij wil eigenlijk niet goed drinken, die vier anderen hebben het helemaal door. En Niks en Geel zijn ook al stevig in het kattenvoer tekeer gegaan. Van de wurmen begrepen ze nog niks dus die wonen nu in de koelkast.

Ik maak een dun warmwaterzakje voor ze klaar na iedere voeding en dan slapen ze weer als roosjes. Toen ik de bak verschoonde kon ik aan de bodem zien dat er gepoept en gepiest wordt, dus dat ziet er allemaal goed uit.

Omdat ik denk dat het nu wel goed gaat met ze vind ik ze opeens veel leuker. Omdat ik bang was dat ze dood zouden gaan hield ik aanvankelijk wat afstand, dan is het niet zo erg. Maar kijk toch hoe aandoenlijk ze zijn: Dirk zei vanmiddag ook: 'Is er iets fotogeniekers als een jong egeltje?" Kijk nou toch die handjes en voetjes!

Maar goed, intussen heb ik me natuurlijk wel weer wat op de hals gehaald, pas rond de 40 dagen worden ze gespeend en met ruim drie maanden kunnen we ze terugzetten. Waarna ze dan natuurlijk gewoon fijn platgereden kunnen worden op de Looweg. Misschien zet ik ze wel heel ver op de Holterberg uit.

Ondertussen bleek een er een witte kip op het schoolplein te zitten en toen Dirk bij het hok kwam lag er een bruine zieltogend bij. Hij had ze uit de ren gelaten, maar Jack kwam vanmiddag laat opeens ook via de voordeur naar binnen. Dus dat lijkt een kip minder, zo gaat het alweer hard. Ze kan natuurlijk ook in shock zijn, kippen zijn rare beesten. Morgen weten we meer.

Dag 4.

Wat onrustig wakker geworden vanmorgen. Groen wou gisteravond helemaal niet drinken en was ook verder wat sloom en ik dacht ojee, nu is die warmwaterzak ook koud…Dus maar vroeg uit de veren. Alle egeltjes waren nog erg slaperig en Groen zoog vijf pipetten leeg. Niks, die nu Beer heet, lijkt met de dag te groeien, echt zichtbaar! Was vandaag dus maar liefst 18 gram gegroeid vergeleken met gisteren! Allemaal waren ze gegroeid, gelukkig, Groen ook. De meesten eten nu ook van de kattenbrokjes, het wordt een tamelijk vieze bende en er is nu ook genoeg poep waar te nemen. Morgen de hele bak maar weer goed schoonmaken. Ze hebben ook jeuk, want ze kunnen al echt krabben, staande op drie poten. Erg grappig.

Vera en Madelief kwamen ook even kijken, identiek gekleed. Vera had haar dansmarieke outfit eerst en toen wou Madelief het ook. 'Ze heeft me gekopieerd', zei Vera. Hetgeen ik een lief woord vind voor na-apen. Ik hoorde het Bert, haar vader, zeggen.

De kip lag vanmorgen inderdaad dood in het hok, Dirk heeft haar terug aan de natuur gegeven door haar ergens achterin de boomgaard neer te gooien. Benieuwd hoe lang het duurt voor je er niks meer van terugvindt…..

Verdrietig

2009-04-28T15:23:00.001-07:00

Vanavond zat ik even te huilen: dat riep ik over mezelf af met het nummer: Ga maar vast vooruit van Frederique Spigt. Daar kwam Suus aangehobbeld, kroop tegen me op, likte tranen op. Zo lief.

Voorjaar

2009-04-26T13:40:00.001-07:00

Met de komst van het mooie weer en de wat langere avonden krijgen we te maken met een nieuw probleem: hoe houden we Suus op het terrein? Hoewel de tuin zelf goed omheind lijkt, duikt ze iedere keer op als ik achter op het erf ben. Na een week heb ik alle plaatsen onder controle - en opeens loopt ze weer achter me aan als ik de was ga ophangen. Heeft mevrouw zich onder de tuindeur door 'gegraven'. Dirk heeft al eerder het tuinhek geplaatst en gaas langs de hele voorkant tussen de bomen door gevlochten, maar nog tref ik haar een paar keer op straat of het schoolplein aan. Oeioeioei, dan krijgt ze straf. Veel kwaaier kan ze me niet krijgen. Moeten we nou ook nog de hele kant langs S. afschermen?!

Dan heeft ze een nieuw spel ontdekt: het opgraven van de ringleiding waarbinnen Luigi, onze luie italiaanse grasmachine, zijn werk doet. Nu wordt het dus echt tijd voor het plaatsen van het al weken geleden gekochte hondenschrikdraad. Dat werkt. Het draad is nu weer weg en de ringleiding dieper begraven.

Op een dag hangen Suus en ik samen de was op en loopt er opeens een fazant. Tsja. (Met dank aan Martin Bril, van wiens verscheiden deze week ik diep onder de indruk ben). Ze is niet te houden en verdwijnt uit mijn gezichtsveld, met die enorme sprongen en dan pijlsnel door de wei richting Looweg. Ik ren er vruchteloos achter aan en zie haar noch de fazant. En even later komt ze weer vrolijk aangedarteld, zonder fazant, natuurlijk.

Met de lente komen er ook allerlei insecten, leuke (vlinders) en minder leuke (wespen). Hoornaars vliegen in het rond en wat zou het toch leuk zijn er eentje te vangen. Ik griezel van die beesten en tracht mijn angst op Suus over te brengen. Op een ochtend komt ze op drie pootjes naar me toegerend en vlijt zich op mijn voeten. Dat betekent meestal dat ze a) of iets stouts gedaan heeft of b) of er iets gebeurd is wat ze niet begrijpt. Dat dat pootje zeer doet, blijkt. Na een uurtje zie ik op de vloer in de gang een gehandicapte koninginnewesp en trek mijn conclusie. Ik verlos het beest uit zijn lijden en gooi hem naar buiten, hierbij op de voet gevolgd door Suus die misschien toch nog wel even hapje had willen proberen.
Na een paar uur is alles weer goed met dat pootje. Maar of ze het echt geleerd heeft?

A.s. zondag gaan we wandelen met de broers en zusjes en vader en moeder van het hele stel, in Zeewolde. Ik hoop dat we erbij kunnen zijn, want met pa gaat het helemaal niet goed. Hij is vandaag weer opgenomen, uitgedroogd en totaal uitgeput. We hopen maar dat hij weer wat opknapt maar het ziet er allemaal niet goed uit.

2009-03-30T08:36:00.000-07:00

Achgossie, ze blijven leuk, die scheve koppiefoto's. Van de week dacht ik dat Suus loops was, maar nu weet ik het niet meer zo zeker. Er liggen nergens bloedspetters, maar dat kan nog komen, natuurlijk.
Ze is wel heel aanhankelijk, nu ligt ze ook weer op mijn voeten. Vorige week zijn we voor het eerst naar Gedrag&Gehoorzaamheid geweest, nou, dat was geen succes. Maar de cursusleiding bezweert me dat het in de loop van de lessen beter zal gaan. Of ik vanavond ga weet ik nog niet, ik ben niet echt in orde en heb zo nu en dan vreselijke kriebelhoestbuien. Om dan weer ruim een uur in de ijzige kou te staan.....

Over het algemeen is ze goed gehoorzaam, maar de overkant, het schoolplein met kindjes, is een verlokking waar ze nog niet echt weerstand aan kan bieden, vooral natuurlijk als ze haar beginnen te roepen......en wat kan ze toch ongelofelijk hard rennen! Ik heb al een keertje met haar gefietst, nu het weer beter wordt gaan we daar eens echt werk van maken. Het ging redelijk, de eerste keer. Ik ben geen een keer over haar heen gereden.....

En ja hoor.......

2009-03-04T12:49:00.001-08:00

Precies vanaf haar zevenmaandse verjaardag, 22 februari, is Suus ZINDELIJK! Ik wou het eerst nog niet melden, want tja, zo'n dagje, dat kan. Maar nee hoor, behalve gisteren (chaotische dag, misschien ook niet genoeg uitgelaten) gaat het helemaal prima.
Nu krijgen we de volgende hobbel, loopsheid. Een zusje van haar was dat al in januari! Ik hoop wel dat het gauw komt, in verband met de toekomst: volgend jaar zou ze dan gedekt kunnen worden, lekker ruim voor de zomer.
Hoewel ik haar momenteel als moeder nog niet echt kan voorstellen. 's Ochtends springt ze uit haar vel van energie, vliegt steeds kleinere rondjes door de tuin maar vergeet gelukkig niet meer ook nog te plassen en te poepen. Daarna moet Jack het ontgelden, soms ontaardt dit 'gestoei' in een echt gevecht en kom ik als roedeloudste even orde op zaken stellen. Het eeuwige gekibbel over wederzijdse kauwbotjes is soms wel irritant, soms heeft Suus ze allebei in haar bek. En op andere momenten liggen ze verspreid door de kamer en taalt er niemand naar: totdat een van beide er weer eentje oppikt. Dan is de boot weer aan en is ook alleen dat ene botje interessant....
De Smouzenclub zoekt foto's voor de voorpagina van het naamloze blad, daar zal ik Maarten Plaatje eens voor inhuren. Want Suus is natuurlijk wel zo ongeveer de mooiste lelijke Smous van Nederland, dat begrijp je wel....

Boswandeling

2009-02-24T02:52:00.000-08:00

Vanmorgen weer sinds lange tijd eens een stevige boswandeling gemaakt, ook goed voor de baas! Daarbij mogen de hondjes dan natuurlijk los lopen en ik was heel benieuwd hoe dat nu zou gaan. Met het schrikbeeld van de altijd voortvluchtige Noa voor ogen hield ik Suus scherp in de gaten en de kaasknabbels stand by. Maar dat bleek helemaal niet te hoeven: ze hield mij scherp in de gaten. Natuurlijk ging ze wel vrolijk op onderzoek uit, maar verloor me geen moment uit het oog. En het was toch min of meer 'bekend' terrein, ze komt er al vanaf dag drie. Alleen niet zo vaak. Wat een geruststelling! Zou dat zo blijven?!

Gelijkenis?

2009-02-18T02:29:00.000-08:00

Ze zeggen wel eens dat een baas op z'n hond gaat lijken. Bij ons is dat volgens mij wel aan de orde, zie het haar. Gelukkig is mijn neus niet zo zwart, maar verder....

Tja, en hoe gaat het verder met Suus? Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ze wordt momenteel zindelijker: ze plast/poept nu zelfs wel eens op de wandelingen en niet alleen in de tuin. 's Avonds gaat het, ondanks toch twee tot drie keer uitlaten, nog steeds mis. Nu geen pianopoep meer, maar ze gaat gewoon naast M. zitten poepen. Als je dat met de mantel der liefde wilt bedekken, kun je zeggen: 'dat doet ze om te laten zien dat ze moet'. Maar als ze net tien minuten daarvoor buiten is geweest......Tja. Maar ja, dan kijkt ze je weer zo aan als op die foto hierboven - en wat moet je dan?!

Vanaf half maart gaan we op cursus, Gedrag en Gehoorzaamheid. Hoewel ze redelijk gehoorzaam is; ze kan alleen zo vreselijk hard rennen dat ze het ene moment keurig naast je zit en het volgende moment onder het konijnenhok van de buren zit. Ongelofelijk.

O wat hou je van me

2009-02-18T02:23:00.000-08:00

Op de uitkijk

2009-02-03T08:59:00.000-08:00

Dit is momenteel een favoriete plek van Suus, al viel ze vanmorgen opeens achter de bank. Ze geeft dan geen kik en lijkt daar volkomen onaangedaan onder.

Ze weegt nu 7,5 kg en heeft heel pluizig, zacht en viltig haar, ik denk niet dat dat echt goed is. Ik heb er al een hele berg klitten uit geknipt, waardoor ze er nog mottiger uitziet dan zo'n hondje normaal al is.

La Noblet

2009-02-03T08:56:00.000-08:00

Het heeft even geduurd, voor we er weer waren, maar computerproblemen waren daarvan de grootste oorzaak. En natuurlijk een weekje La Noblet www.lanoblet.com . Wat een paradijs voor honden: geen auto's, veel mollen, muizen, vogels, konijnen........dus de dag is te kort om alles mee te maken.

Natuurlijk moet je er wel voor zorgen dat je er met je snufferd bij zit, het zou kunnen dat er iets te eten op tafel staat.

Lekker dollen in de tuin en daarbuiten.

En verder? Suus is nu ruim een half jaar oud en nog steeds niet zindelijk, soms word ik daar erg, erg kribbig van. De ene dag gaat het beter dan de andere. Ze is natuurlijk geweldig energiek en eenmaal buiten is alles even interessant en spannend en is er geen rust in de kont om eens even lekker te gaan zitten poepen. Dat doe je dan pas als je weer thuis bent, soms zelfs als je al een tijdje binnen bent: opeens schiet je te binnen dat je eigenlijk wel vreselijk nodig moet en als de vrouw je dan met zo'n sceptische blik staat aan te kijken van: "Dacht je dat ik gek was dat ik weer m'n jas aantrek en de snijdende kou in loop" en ze zich dan omdraait om weer achter dat zwarte ding te gaan zitten, nou, wat moet ik dan.....?''
Vreselijk vervelend kan het stel zijn met de respectievelijke kauwstaven. Hebben ze er elk een, dan willen ze allebei die van de ander ook. Dat kan tot eindeloos gegrom en gejammer leiden, waar eigenlijk niks aan te doen is. Allebei afpakken, uiteindelijk.
Van de week erg gelachen: er lag een brokje in de waterbak en Suus verdronk bijna om het te pakken te krijgen....de hele keuken lag vol water en het brokje nog steeds in de bak.

Let it snow!

2009-01-04T14:50:00.000-08:00

En opeens valt vanavond de sneeuw weer met bakken uit de hemel. Toch nog maar eens proeven, dat rare witte goedje.......En dan heel hard rondjes racen door de sneeuw. Want man, wat heb ik toch een tomeloze energie, mijn mensen worden er soms niet goed van, tot 22.00 uur blijf ik als een gek op zoek naar spul om op te knagen, hond om in te bijten, kussen om op te rijden, wat is er toch met me aan de hand? En ik kan ook al traplopen en 's ochtends met vier poten tegelijk op bed springen en alle aanwezigen daar enorm kussen en knuffelen. En weet je wat de baas dan zegt? 'Zo'n hondje, daar moet je toch wel blij van worden!"

2008-12-28T09:34:00.000-08:00

dus we zetten de haartjes even flink uit.....

He

2008-12-28T09:33:00.000-08:00

Het vriest, baas! Mag ik doorlopen?

Suus' eerste kerstfeest

2008-12-27T13:49:00.003-08:00

Op 22 december, precies 5 maanden oud, besloot ik Suus 's avonds niet meer in de bench te doen. Een gouden greep. Sindsdien gaat het een stuk beter met de zindelijkheid. En ze is weer een stuk gezeglijker geworden en is echt een vreselijk leuk hondje! Zo blij en tierig!
Op eerste kerstdag besloten we wat van die klitjes uit haar vacht te knippen maar van dat groomen moest ze maar weinig hebben. M. en ik hadden haar in de houdgreep en ik borstelde wat en knipte hier en daar wat weg, maar als ik dat echt zou doen zou ze op sommige plekken bijna geen haar overhouden, dus we laten het maar zo. Gewoon een super woestharige smous, dus. We hadden een stevige wandeling op de Holterberg gemaakt, ze loopt dan grotendeels los, behalve als er mensen aan komen: daar wil ze toch wel heel graag flink tegenop springen om haar blijdschap over hun komst te tonen.
Tweede kerstdag gingen we op visite bij M. en D. en daar wachtte Spike met vlinderstrik in vol ornaat dus daar kon even flink mee gespeeld worden.
Bij de volgende visite moesten de honden in de auto blijven, niet iedereen is dol op viervoeters en zeker niet bij een housewarming waar de vloer nog smetteloos is.....
En nu op naar oud&nieuw, ben zeer benieuwd hoe ze zal reageren op het carbidgeknal waar Jack zo bang voor is. Voor hem heb ik 'Relax' gehaald, ik hoop dat het helpt.....Andere eerder geprobeerde middelen hadden erg weinig resultaat.

Puppy,puppy.......

2008-12-16T12:36:00.000-08:00

Momenteel gaat het wat stroef tussen Suus en mij. Ze is geweldig ongehoorzaam en al twee keer de weg op gevlogen. Ik heb de boel nu afgerasterd maar nog geen hek, dat moet ik nog maken. Er staat wel een stuk groen gaas, maar aangezien je dat bijna niet ziet zie ik al allerlei mensen vreselijke smakken maken dus staat dat nu weer open. Maar ik denk dat ik er een kerstslingertje omheen wikkel, dan zie je het tenminste en kan het gewoon dicht.

Ze heeft ook gewisseld en ik heb geen TANDJE zien liggen! Heel vreemd, van Jack heb ik indertijd bijna z'n hele gebit gevonden! Ze heeft nu haast geen tandjes en haar tongetje hangt regelmatig naar buiten. Ze wil echt op alles kauwen.

Qua zindelijk is het nog steeds hopeloos. Ik had een berichtje geplaatst in het Smoushonden gastenboek (www.smoushond.nl) en kreeg toen wel wat reacties, nl. dat het bij de meeste nogal lang duurt en dat ik maar veel geduld moest hebben. Nou is dat niet mijn sterkste eigenschap en inmiddels is de houten vloer in de voorkamer ook zowat kaalgedweild dus dat helpt ook niet echt.

Hoe kan het dat een hondje dat 9 uur in de bench zit NIKS doet en 1 uur in huis vrij rondloopt (na dus echt stevig buiten te zijn geweest) 2x plast en 1 x poept? Ik begrijp hier niks van. Die idioten die in hondenboeken (en op internet) beweren dat honden 'van nature' zindelijk zijn zijn volstrekt verblind door hondenliefde. Katten zijn zindelijk, varkens ook. Maar honden.....nee hoor. Echt niet. Het zijn viezerikken.

Maar ja, ook wel weer lieve viezerikken. 's Ochtends als ik beneden kom, of wanneer ook als ze me ziet gaat ze volledig uit haar dak, scheurt me letterlijk de kleren van het lijf: goed advies: zorg dat je iets in je handen hebt waar ze op mag bijten, knuffel, sok, wat dan ook.....en ze schurkt zich nu toch ook regelmatig lekker tegen me aan op de bank. En ze kan zelf de deur open doen, iets wat Jack nooit geleerd heeft, door haar pootje om de op een kier staande deur te wippen. En ze verstopt haar muis voor Jack in de tuin, eerst tussen de houtblokken, vervolgens onder Dirk's zaagmachine, zag toen dat ik dat zag en heeft hem nu weer ergens anders verstopt. Want die muis is van haar en niemand anders. En ze krijgt zo nu en dan de 'rennert' en vliegt dan als een gek door de tuin in steeds kleinere rondjes om me heen.

Haar haar is erg zacht en er zitten veel viltknoopjes. Ze wordt ook steeds lichter. Ik vraag me af of ze wel geschikt zal zijn voor de fok. Haar haar valt op haar rug nu in een scheiding en daar is het bijna wit. Tot nu toe heeft ze een mooi postuur, vind ik. Ze is natuurlijk nog niet uitgegroeid en heeft nu echt veel honger. Ze eet nu ook vaak in een keer haar bak leeg, dat deed ze eerst nooit. 's Ochtends en 's avonds krijgt ze een beker puppyvoer van Bonzo en dat lust ze graag. Eukanuba vond ze echt niet lekker (en ik hoor ook van hondenmensen dat dat veel te zout is, inderdaad dronk ze toen veel meer). Als haar waterbak leeg is gaat ze er heel hard in graven. Jack blijft er rustig naast liggen. Beide methodes helpen direct.

Vandaag had ik haar een lamsoor gegeven, nou dat was een groot succes. Jack scheepte ik af met een stokje, dus dat gaf toch weer wat onenigheid. Morgen krijgt hij er ook een.....